{"product_id":"1-kalendarz-chinski-rok-tygrysa-tygrys-year-of-the-tiger-2010-2009","title":"1 $, Kalendarz chiński - Rok Tygrysa - Tygrys (Year of the Tiger 2010), 2009","description":"\u003cp\u003eProducent: Mennica Polska: Numizmatyka\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eID: 1685\u003c\/p\u003e\n\n              \n\n\n\n\n\u003cp\u003eSeria: \"Kalendarz chiński\"\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eEmitent:\u003cbr\u003e\nNiue\u003cbr\u003e\nIsland\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eProducent: Mennica\u003cbr\u003e\nPolska S. A.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eStan\u003cbr\u003e\nzachowania monety: I\u003cbr\u003e\n(menniczy)\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eNominał: 1 dolar (1 dollar)\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eSrebro: Ag 925\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eTechniki dodatkowe:\u003cbr\u003e\ntampodruk\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eStempel: lustrzany\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eŚrednica: 38,61 mm\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eWaga: 28,28 g\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eWielkość\u003cbr\u003e\nemisji: 6000\u003cbr\u003e\nszt.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eRok emisji: 2009 r.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eW zestawie:\u003cbr\u003e\nsrebrna moneta kolekcjonerska w kapsule ochronnej, certyfikat\u003cbr\u003e\nautentyczności Mennicy Polskiej\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\n\n\u003cp\u003eRok\u003cbr\u003e\n2010, czyli rok Tygrysa (Year\u003cbr\u003e\nof the Tiger 2010) - upamiętniony\u003cbr\u003e\nna srebrnej monecie kolekcjonerskiej z serii \"Kalendarz\u003cbr\u003e\nchiński\" o limitowanym, niskim nakładzie 6000 sztuk!\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\u003cp\u003eAtrakcyjny\u003cbr\u003e\ntemat i sztuka w najlepszym wydaniu w Twojej kolekcji już od dziś!\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eTa\u003cbr\u003e\nsrebrna moneta kolekcjonerska to symbol spełnienia nadziei i szczęścia\u003cbr\u003e\nw Nowym Roku w tradycji księżycowego roku tygrysa, jak też ciekawy\u003cbr\u003e\nprezent dla przyjaciół i rodziny.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\n\n\n\u003cp\u003eWedług\u003cbr\u003e\nmitologii starożytnych Chin,\u003cbr\u003e\npod na pozór spokojną na zewnątrz osobowością\u003cbr\u003e\nosób urodzonych w\u003cbr\u003e\nRoku Tygrysa, leży odwaga i konkurencyjna osobowość, co czyni je\u003cbr\u003e\nnaturalnymi liderami.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eOsoby, które urodziły się w znaku\u003cbr\u003e\nTygrysa są lubiani.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003ePostrzega się je jako uroczych, czułych i\u003cbr\u003e\nnamiętnych. Przygotowani do podejmowania ryzyka, pozostają\u003cbr\u003e\noptymistyczni, wiedząc, że będą zawsze „lądować na własnych\u003cbr\u003e\nnogach”. Jednak przede wszystkim - tygrys jest symbolem siły\u003cbr\u003e\ni\u003cbr\u003e\nodwagi.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eZnane osoby urodzone w Roku Tygrysa to: Jej Wysokość\u003cbr\u003e\nKrólowa Elżbieta II (1926), Dwight D. Eisenhower (1890), Sir\u003cbr\u003e\nRichard Branson (1950) i Steve Irwin (1962).\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\n\n\u003cp\u003eZgodnie\u003cbr\u003e\nz zodiakiem chińskim - cyklicznie - co\u003cbr\u003e\n12 lat - dany rok poświęcony\u003cbr\u003e\njest innemu zwierzęciu, zatem:\u003c\/p\u003e \n\n\n\n  \u003cp\u003e1997 -\u003cbr\u003e\nrok bawoła, 1998 - rok tygrysa,\u003cbr\u003e\n1999 - rok królika, 2000 - rok smoka, 2001 - rok węża, 2002\u003cbr\u003e\n- rok\u003cbr\u003e\nkonia, 2003 - rok kozy, 2004 - rok małpy, 2005 - rok koguta, 2006 - rok\u003cbr\u003e\npsa, 2007 - rok świni, 2008 - rok szczura, 2009 - rok bawoła.\u003c\/p\u003e  \n\n\u003cp\u003eLunar years of the\u003cbr\u003e\nTiger, czyli Rok Tygrysa,\u003cbr\u003e\nto m.in. lata: 1914, 1926, 1938, 1950, 1962, 1974, 1986, 1998 i 2010.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eRok\u003cbr\u003e\n2010 określany jest - jako rok tygrysa, zaś kolejny\u003cbr\u003e\nrok 2011\u003cbr\u003e\n- jako rok królika.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\u003cp\u003eChiński Kalendarz\u003cbr\u003e\nKsiężycowy\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\n\u003cp\u003eNajstarsze\u003cbr\u003e\nchronologicznie zapisy dotyczące historii starożytnego\u003cbr\u003e\nchińskiego kalendarza księżycowego sięgają ponad 2600 lat przed naszą\u003cbr\u003e\nerą. Wówczas na\u003cbr\u003e\npodstawie wyglądu księżyca w\u003cbr\u003e\n12-letnim cyklu księżycowym kojarzono każdy rok z\u003cbr\u003e\nposzczególnym zwierzęciem.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eTradycyjnie,\u003cbr\u003e\npierwszym rokiem księżycowym cyklu \"rządzą\"\u003cbr\u003e\nmyszy.\u003cbr\u003e\nWedług legendy, kolejność zwierząt w astrologii chińskiej została\u003cbr\u003e\nokreślona w wyniku ich wyścigu przez rzekę. Myszka ukryła się na\u003cbr\u003e\nplecach nieświadomego tego faktu pędzącego wołu, skacząc i zwyciężając\u003cbr\u003e\nw ostatniej sekundzie.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eTygrys,\u003cbr\u003e\nkrólik, smok, wąż, koń, koza, małpa, kogut, pies i świnia\u003cbr\u003e\nbyły na\u003cbr\u003e\nsuchym lądzie dopiero następne po bystrej i szybkiej myszy\u003cbr\u003e\noraz\u003cbr\u003e\nzdumionym wole.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eWedług\u003cbr\u003e\nchińskiej kultury każde zwierzę ma wpływ na\u003cbr\u003e\nosobowość ludzi urodzonych pod \"rządami\" danego zwierzęcia.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n \u003cp\u003eRok tygrysa\u003cbr\u003e\nobejmuje okres od 15 lutego 2010 r.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\u003cp\u003eTygrys (łac. Panthera tigris) -\u003cbr\u003e\nduży, drapieżny ssak łożyskowy z rodziny kotowatych, największy z\u003cbr\u003e\nżyjących współcześnie[1] czterech wielkich, ryczących\u003cbr\u003e\nkotów z rodzaju Panthera, jeden z największych\u003cbr\u003e\ndrapieżników lądowych - wielkością ustępuje jedynie\u003cbr\u003e\nniektórym niedźwiedziom. Dorosłe samce osiągają ponad 300 kg\u003cbr\u003e\nmasy ciała przy ponad 3 m całkowitej długości. Doskonale skacze, bardzo\u003cbr\u003e\ndobrze pływa, poluje zwykle samotnie.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eDawniej liczny w całej Azji,\u003cbr\u003e\nzawsze budzący grozę, stał się obiektem polowań dla sportu, pieniędzy\u003cbr\u003e\nlub w odwecie - z powodu zagrożenia, jakie stanowi dla ludzi i zwierząt\u003cbr\u003e\nhodowlanych[2]. Wytępiony w wielu regionach, zagrożony wyginięciem,\u003cbr\u003e\nzostał objęty programami ochrony. Największa dzika populacja żyje w\u003cbr\u003e\nIndiach. W niektórych regionach Indii tygrysy są uważane za\u003cbr\u003e\nzwierzęta święte.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eSłowo \"tygrys\" pochodzi od greckiego wyrazu \"tigris\",\u003cbr\u003e\nktóre z kolei ma najprawdopodobniej irańskie korzenie.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eZostał opisany przez Linneusza w 10. edycji Systema Naturae (1758),\u003cbr\u003e\njako Felis tigris[3]. W 1858 roku rosyjski naturalista Nikolai\u003cbr\u003e\nSevertzov opisał tego dużego kota pod nazwą Tigris striatus. W 1929\u003cbr\u003e\nPocock zaliczył go do rodzaju Panthera.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eObecnie większość zoologów zgadza się z przynależnością\u003cbr\u003e\ntygrysa do rodzaju Panthera. Dokładniej przeprowadzone badania\u003cbr\u003e\nanatomiczne wykazały jednak, że tygrys może być blisko spokrewniony z\u003cbr\u003e\npanterą mglistą. Przynależność rodzajowa tego kota jest więc niepewna.\u003cbr\u003e\nObecnie prowadzone są szczegółowe badania anatomiczne,\u003cbr\u003e\ngenetyczne oraz molekularne, których celem jest ustalenie\u003cbr\u003e\nrelacji pokrewieństwa pomiędzy przedstawicielami Pantheriinae.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\n\n\u003cp\u003ePochodzenie tygrysa\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eFilogeneza tygrysów nie została jednoznacznie wyjaśniona.\u003cbr\u003e\nWspółczesna wiedza o pochodzeniu tych\u003cbr\u003e\ndrapieżników opiera się na niewielkiej ilości materiału\u003cbr\u003e\nkopalnego. Wszystkie żyjące współcześnie duże koty zaliczane\u003cbr\u003e\nsą do podrodziny Pantheriinae. Najstarszym znanym gatunkiem o możliwym\u003cbr\u003e\ndużym stopniu pokrewieństwa jest znaleziony w północnych\u003cbr\u003e\nChinach i na Jawie wczesnoplejstoceński, mniejszy od tygrysa Panthera\u003cbr\u003e\npalaeosinensis. Najprawdopodobniejszym prekursorem linii kotowatych, z\u003cbr\u003e\nktórej powstał Panthera tigris, jest wymarły przed kilkoma\u003cbr\u003e\nmilionami lat Panthera schreuderi. Nie jest to jednak pewne, gdyż jego\u003cbr\u003e\nskamieniałości nie wskazują jednoznacznie na pokrewieństwo ze znanym\u003cbr\u003e\nwspółcześnie tygrysem. [4]\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eKilka milionów lat temu niemal w całej Azji dominował P. t.\u003cbr\u003e\nacutidens, od którego pochodzi tygrys chiński (Panthera\u003cbr\u003e\ntigris amoyensis). Jedna z teorii zakłada, że wszystkie tygrysy,\u003cbr\u003e\nktóre zasiedlają tereny inne niż Indonezja, pochodzą właśnie\u003cbr\u003e\nod niego. wywodzą się właśnie od tego podgatunku. Około 1,2 miliona lat\u003cbr\u003e\ntemu w Indonezji pojawił się Panthera tigris trinilensis (tygrys z\u003cbr\u003e\nTrinil) odkryty na stanowisku archeologicznym Trinil na Jawie. Według\u003cbr\u003e\nwiększości zoologów jest on przodkiem wszystkich znanych\u003cbr\u003e\nindonezyjskich podgatunków tygrysa i nie wywodzi się od\u003cbr\u003e\nwcześniejszego P. t. acutidens.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eSkamieliny tygrysów znajdowano również na Borneo,\u003cbr\u003e\nwe wschodniej Beringii i na Sachalinie. W Indiach i\u003cbr\u003e\npółnocnej Azji tygrys pojawił się pod koniec plejstocenu.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eZasięg występowania i\u003cbr\u003e\nsiedlisko\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eDawniej był spotykany w niemal całej Azji od wschodniej Turcji po Morze\u003cbr\u003e\nOchockie. Obecnie występuje w Azji południowej i wschodniej, a\u003cbr\u003e\nwłaściwie w małych, izolowanych populacjach na obszarze między Indiami\u003cbr\u003e\na Wietnamem i Tajlandią oraz w Chinach, na wschodzie Rosji i na\u003cbr\u003e\nSumatrze. Zajmuje różnorodne siedliska od wiecznie zielonych\u003cbr\u003e\ntropikalnych lasów deszczowych, przez namorzyny i południowe\u003cbr\u003e\nzbocza Himalajów po zaśnieżoną tajgę syberyjską. Preferuje\u003cbr\u003e\ntereny z dostępem do wody, gęsto porośnięte wysoką roślinnością,\u003cbr\u003e\nzasobne w duże ssaki kopytne.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eCharakterystyka\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eTygrys jest najpotężniejszym przedstawicielem rodziny kotowatych i\u003cbr\u003e\njednym z największych drapieżników lądowych. Osiągana przez\u003cbr\u003e\ndorosłe samce masa ciała - w zależności od podgatunku - może\u003cbr\u003e\nprzekraczać 300 kg przy całkowitej długości ciała ponad 3 m. Nieco\u003cbr\u003e\nwiększe od niego były wymarłe lwy jaskiniowe, a współcześnie\u003cbr\u003e\njedynie pochodzące ze skrzyżowania tygrysicy z lwem lygrysy osiągają\u003cbr\u003e\nwiększe rozmiary. Rozmiary tygrysów zmieniają się w\u003cbr\u003e\nzależności od wysokości zajmowanych terenów, najmniejsze\u003cbr\u003e\nżyją w terenach niżej położonych.[5]\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eNajwiększym podgatunkiem jest tygrys syberyjski - notowany rekordowy\u003cbr\u003e\nciężar samca wynosi 384 kg, a najmniejszym tygrys sumatrzański.\u003cbr\u003e\nMniejszy od niego tygrys balijski został wytępiony przez człowieka w\u003cbr\u003e\n1937. Był przeciętnie dwukrotnie mniejszy od swojego syberyjskiego\u003cbr\u003e\nkrewniaka.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eMasywne ciało o silnej budowie, z krótkimi, bardzo\u003cbr\u003e\nmuskularnymi nogami zakończone jest długim ogonem ułatwiającym\u003cbr\u003e\nutrzymywanie równowagi. Tygrysy mają bardzo dobrze\u003cbr\u003e\nrozwiniętą tę zdolność.[6] Jak u wszystkich kotów przednie\u003cbr\u003e\nłapy mają pięć, a tylne cztery palce. Wszystkie palce zakończone są\u003cbr\u003e\nostrymi pazurami o sierpowatym kształcie. Umiejętność chowania\u003cbr\u003e\npazurów umożliwia tygrysowi bardzo ciche stąpanie przy\u003cbr\u003e\npodkradaniu się do ofiary, a wysunięcie ułatwia przytrzymywanie\u003cbr\u003e\nzdobyczy i rozrywanie jej skóry. Wysunięte pazury tygrysa\u003cbr\u003e\nstanowią bardzo groźną broń. Służą również do czyszczenia\u003cbr\u003e\nfutra, zachowywania równowagi przy pokonywaniu\u003cbr\u003e\nnierównych przeszkód oraz zaznaczania terytorium\u003cbr\u003e\npoprzez rysowanie śladów na ziemi i korze drzew.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eSzkielet\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eNieco dłuższe tylne łapy są doskonale przystosowane do skakania. Tygrys\u003cbr\u003e\njest drugim po pumie rekordzistą w skoku wzwyż - potrafi wskoczyć na\u003cbr\u003e\nwysokość 5 m - i drugim po lwie w skoku w dal - jednym skokiem pokonuje\u003cbr\u003e\nodległość 8-9 m.[7] Na wysokość 2 m wskakuje trzymając zdobycz ważącą\u003cbr\u003e\n50 kg. Jednym uderzeniem łapy jest w stanie zabić zwierzę wielkości\u003cbr\u003e\ndużego psa, a nawet człowieka.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eKolejnym elementem doskonałego przystosowania do drapieżnego trybu\u003cbr\u003e\nżycia jest budowa szczęki tygrysa - uzębienie tnąco-kruszące z silnie\u003cbr\u003e\nrozwiniętymi kłami i łamaczami. W szczęce osadzonych jest 30\u003cbr\u003e\nzębów. Długie na 75 do 90 mm kły[6] służą do zabijania\u003cbr\u003e\nofiary i rozrywania mięsa.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\n\n\n\u003cp\u003eNajlepiej rozwiniętym zmysłem tygrysów jest słuch.\u003cbr\u003e\nWychwytują dźwięki o częstotliwości od 200 Hz do 100 kHz, pięciokrotnie\u003cbr\u003e\nwyższe niż słyszane przez człowieka (do 20 kHz). Prawdopodobnie tygrysy\u003cbr\u003e\npotrafią rozpoznać gatunki zwierząt po wydawanych przez nie odgłosach,\u003cbr\u003e\nco wyjaśniałoby dużą precyzję w odnajdywaniu ulubionych\u003cbr\u003e\ngatunków.[7]\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eZmysł węchu u tygrysa nie należy do wysoko rozwiniętych. Jest\u003cbr\u003e\nzdecydowanie słabszy niż u psów. Do rozpoznawania\u003cbr\u003e\nzapachów wykorzystywany jest pomocniczo narząd Jacobsona.\u003cbr\u003e\nPodobnie do lwów, aby ułatwić dopływ powietrza do\u003cbr\u003e\nreceptorów węchowych tygrysy otwierają pysk i wysuwają język\u003cbr\u003e\nw charakterystycznym grymasie.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eJak wszystkie wielkie koty z rodzaju Panthera, tygrys potrafi ryczeć.\u003cbr\u003e\nGłos ryczącego króla dżungli słyszany jest z odległości 3\u003cbr\u003e\nkm. Tygrys potrafi też świetnie pływać, a płynąc może zabić ściganą\u003cbr\u003e\nofiarę. Bardzo dobrze czuje się w wodzie, potrafi przepłynąć rzekę o\u003cbr\u003e\nszerokości 6-8 km, a z nurtem rzeki 29 km.[7]\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eBudowa siatkówki oka umożliwia tygrysom widzenie w\u003cbr\u003e\nciemnościach (widzą sześciokrotnie lepiej niż człowiek). Obecność\u003cbr\u003e\ndobrze rozwiniętych pręcików wskazuje na możliwość widzenia\u003cbr\u003e\nbarw. Tygrysy mają okrągłe źrenice i żółte\u003cbr\u003e\ntęczówki.[6][7] W nocy światło odbite od oczu tygrysa\u003cbr\u003e\nprzybiera kolor od czerwonożółtego do niebieskozielonego - w\u003cbr\u003e\nzależności od źródła światła i kąta jego padania. Na\u003cbr\u003e\nzdjęciach robionych w świetle lampy błyskowej powstaje tzw. efekt\u003cbr\u003e\nczerwonych oczu. Tygrysy, jak wszystkie koty, mają oko osłonięte\u003cbr\u003e\nprzesłoną migawkową, tzw. trzecią powieką.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\n\n\n\u003cp\u003ePodstawowe dane (samce są\u003cbr\u003e\nwiększe od samic)\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003e(dane liczbowe uśrednione z uwzględnieniem\u003cbr\u003e\nposzczególnych podgatunków) [8]\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDługość całkowita: 172-330 cm\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDługość (bez ogona): 119-290 cm\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDługość ogona: 53-116 cm\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eWysokość: 80-115 cm\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eMasa ciała: 90-300 kg (samce); 65-160 kg (samice)\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eLiczba chromosomów: 2n=38\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003ePożywienie: duże i małe kręgowce - od młodych słoni po małpy i\u003cbr\u003e\ngryzonie\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eCiąża: 93-114 dni\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\n\n\n\u003cp\u003eUbarwienie\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eJest uzależnione od podgatunku i pory roku, od żółtawego do\u003cbr\u003e\nczerwonopomarańczowego z czarnymi, wyrazistymi pręgami. Boki głowy i\u003cbr\u003e\nstrona brzuszna są białe. Kształt i rozmieszczenie pręg są zależne od\u003cbr\u003e\npodgatunku, a szczegółowy układ - unikalny dla każdego\u003cbr\u003e\nosobnika[8] - może stanowić podstawę do identyfikacji. Podgatunki\u003cbr\u003e\npółnocne mają generalnie jaśniejsze futro.[7]\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eOwłosienie tygrysów pełni funkcję zmysłu dotyku. Wibryssy\u003cbr\u003e\nwystępują na brwiach, policzkach i - najdłuższe, mierzące do 15 cm - na\u003cbr\u003e\ngórnej wardze po obydwu stronach pyska.[7] Włosy czuciowe\u003cbr\u003e\nrozłożone są nierównomiernie na całej skórze\u003cbr\u003e\nzwierzęcia. U podgatunków południowych przeciętna długość\u003cbr\u003e\nwłosów waha się od 7-20 mm na grzbiecie do 15-35 mm na\u003cbr\u003e\nbrzuchu. Gęstość futra jest zależna od czynników\u003cbr\u003e\ngeograficznych i pory roku.[6]\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eBiałe tygrysy:\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eJest to jeden z wielu wariantów ubarwienia\u003cbr\u003e\nPanthera tigris. Jego cechami charakterystycznymi są: kremowe lub białe\u003cbr\u003e\numaszczenie sierści, różowy nos, niebieskie oczy oraz\u003cbr\u003e\nczarne, szare lub czekoladowe pasy. Osobniki albinotyczne o\u003cbr\u003e\nśnieżnobiałym kolorze futra, posiadające prawie nie widoczne pasy lub\u003cbr\u003e\nich brak nazywane są „Królowymi Śniegu”\u003cbr\u003e\n(ang. Snow-White Tigers).\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eW naturze tygrysy te żyją jedynie w subtropikalnych lasach Bengalu. Nie\u003cbr\u003e\nsą one jednak innymi podgatunkami lecz wariantami kolorystycznymi\u003cbr\u003e\nżyjącego tam podgatunku (Panthera tigris tigris). Rzadziej białe\u003cbr\u003e\nosobniki występują u tygrysa amurskiego (Panthera tigris altaica).\u003cbr\u003e\nWszystkie białe koty trzymane w ogrodach zoologicznych pochodzą od\u003cbr\u003e\njednego ojca o imieniu Mohman, którego schwytano w 1820\u003cbr\u003e\nroku. Rodzicami białych tygrysów mogą być także dwa\u003cbr\u003e\nnormalnie ubarwione koty. Jest to jednak możliwe tylko wtedy, jeśli co\u003cbr\u003e\nnajmniej jeden z nich jest nosicielem upośledzonego genu,\u003cbr\u003e\nodpowiedzialnego za wytwarzanie odpowiedniej ilości melaniny.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eCzarne tygrysy:\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eCzarny tygrys to jeden z wielu wariantów umaszczenia\u003cbr\u003e\ntygrysa. Początkowo uznano go za nowy podgatunek tygrysa. Obecnie jest\u003cbr\u003e\non obiektem licznych teorii i badań kryptozoologów oraz\u003cbr\u003e\ngenetyków.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003ePierwsze hipotezy na temat pochodzenia nietypowego umaszczenia tego\u003cbr\u003e\ntygrysa zakładały, że czarny kolor futra to wynik anomalii genetycznej,\u003cbr\u003e\nktóra powoduje nadmierne wytwarzanie melaniny. Chorobę taką\u003cbr\u003e\nnazywa się melanizmem. W przypadku tygrysa jest to jednak pojęcie\u003cbr\u003e\nnieprawidłowe, gdyż jego sierść pokrywają ciemne, pionowe pasy. Jedynym\u003cbr\u003e\nwytłumaczeniem pochodzenia dziwnej cechy jest upośledzenie całkiem\u003cbr\u003e\nodwrotne zwane pseudomelanizmem. Pasy rozszerzają się i pokrywają ze\u003cbr\u003e\nsobą tworząc jednolite, smoliste umaszczenie. Najprawdopodobniejsza\u003cbr\u003e\nhipoteza mówi o krzyżowaniu się podgatunków\u003cbr\u003e\nPanthera tigris. Każdy z nich charakteryzuje się innym rozmieszczeniem\u003cbr\u003e\npasów oraz rozmiarami ciała. U potomka dwóch\u003cbr\u003e\npodgatunków pasy te pokryją się ze sobą, pozostawiając\u003cbr\u003e\njednocześnie nieliczne, pomarańczowe znaczenia. Obecnie znanych jest\u003cbr\u003e\nkilka osobników, będących mieszańcami kilku\u003cbr\u003e\npodgatunków tygrysa. Pierwsze fotografie skór\u003cbr\u003e\ntego tygrysa zostały opublikowane przez brytyjskiego kryptozoologa\u003cbr\u003e\nKarla Shukera w książce pt. \"Mystery\u003cbr\u003e\nCats of the World\".\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eNiebieskie tygrysy:\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eNiebieski tygrys (tygrys maltański) to prawdopodobnie polimorficzna\u003cbr\u003e\nodmiana tygrysa bengalskiego, która żyje w Prowincji Fujian\u003cbr\u003e\nw Chinach. Udokumentowane przypadki spotkania z tymi zwierzętami\u003cbr\u003e\npochodzą także z Korei, Birmy i Rosji.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eW 1910 roku amerykański misjonarz Harry R. Caldwell podczas polowania\u003cbr\u003e\nna tygrysy zauważył kilka osobników maści niebieskiej na\u003cbr\u003e\nobrzeżach miasta Fuzhou. Swoją relację opisał w kronice \"Blue Tiger\"\u003cbr\u003e\n(1924). Historia ta została także zapożyczona do książki Roya Chapmana\u003cbr\u003e\nAndrewsa pt. \"Camps \u0026amp; Trails in China cz. 4\" (1925). Inne\u003cbr\u003e\nraporty pochodzą z okresu wojny koreańskiej (1950-1953), podczas\u003cbr\u003e\nktórej Dr. Karl Shuker obserwował ponoć w okolicach\u003cbr\u003e\ndzisiejszej granicy Korei Północnej z K. Południową podobne\u003cbr\u003e\nzwierzęta. Zoolog opisał to w swojej książce pt. \" Mystery Cats of the World\".\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eZnane są także przypadki narodzin tygrysów\u003cbr\u003e\npseudomelanistycznych o sierści szaro-niebieskiej lub błękitnej w\u003cbr\u003e\nogrodach zoologicznych. Najwięcej takich przypadków\u003cbr\u003e\nodnotowano w Oklahoma Zoo w roku 1964. Rodzicami tych nienaturalnie\u003cbr\u003e\nubarwionych tygrysów były zwykłe osobniki pochodzące z\u003cbr\u003e\nBengalu. Obecnie sądzi się, że niebieskie tygrysy to jedynie\u003cbr\u003e\npolimorficzna odmiana Panthera tigris tigris, której\u003cbr\u003e\nprawdopodobieństwo pojawienia się na wolności lub w niewoli jest\u003cbr\u003e\nniewielkie. Określenie t. maltański pochodzi od rasy kota o\u003cbr\u003e\nbłękitno-szarej maści, który został wyhodowany na Malcie.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003e\"Golden Tabby\":\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eTygrysy \"Golden Tabby\" to odmiana kolorystyczna tygrysa występującą\u003cbr\u003e\nstosunkowo często, zarówno na wolności, jak i w niewoli.\u003cbr\u003e\nCharakterystyczną cechą tych tygrysów jest rude,\u003cbr\u003e\njasno-kakaowe lub buro-złote umaszczenie z czekoladowymi pasami.\u003cbr\u003e\nWszystkie należą do podgatunku Panthera tigris tigris i Panthera tigris\u003cbr\u003e\naltaica. Otrzymuje je się w wyniku kojarzenia białych i zwykłych\u003cbr\u003e\ntygrysów.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\n\n\n\n\n\u003cp\u003eTryb życia\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eWiększość tygrysów żyje w lasach tropikalnych oraz na\u003cbr\u003e\nterenach porośniętych przez zarośla trawiaste, trzcinowe i bambusowe.\u003cbr\u003e\nJest bardzo aktywnym drapieżnikiem naziemnym, rzadko wchodzi na drzewa.\u003cbr\u003e\nNa miejsce odpoczynku najchętniej wybiera cień pod drzewami, a na\u003cbr\u003e\nstepach syberyjskich - rozpadliny skalne.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003ePokarm i strategia\u003cbr\u003e\npolowania\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eTygrys jest mięsożernym drapieżnikiem stojącym na najwyższym poziomie\u003cbr\u003e\npiramidy ekologicznej. Poluje na wszelkie zwierzęta niezależnie od\u003cbr\u003e\nwielkości. Jedynie dorosłe, zdrowe nosorożce i słonie potrafią\u003cbr\u003e\nskutecznie obronić się przed jego żarłocznością, a mimo tego zdarzają\u003cbr\u003e\nsię utarczki pomiędzy nimi a tygrysem. Podobnie wyglądają konfrontacje\u003cbr\u003e\nz większymi od tygrysa niedźwiedziami brunatnymi. Chociaż obydwa\u003cbr\u003e\nolbrzymy wzajemnie się unikają (obecnie obydwa gatunki są bardzo\u003cbr\u003e\nrzadkie) dochodzi między nimi do walk, w których niedźwiedź\u003cbr\u003e\nnierzadko zostaje pokonany. Zwykle tygrysy zabijają niedźwiedzie młode\u003cbr\u003e\nlub te, które zapadły w sen zimowy lub dopiero się z niego\u003cbr\u003e\nwybudziły. Notowano jednak przypadki, gdy dorodny i doświadczony tygrys\u003cbr\u003e\npokonał dorosłego samca niedźwiedzia.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eTygrys najchętniej poluje na duże ssaki kopytne (sambary, gaury,\u003cbr\u003e\nbawoły, dzikie świnie), nie gardzi młodym słoniem lub nosorożcem,\u003cbr\u003e\nktóry oddalił się od stada, zdarza mu się zabijać krokodyle,\u003cbr\u003e\na nawet duże ryby, na które czatuje przy brzegu. Poluje z\u003cbr\u003e\nukrycia. Wykorzystując doskonały słuch i wzrok oraz gęstwiny podkrada\u003cbr\u003e\nsię do ofiary. Stąpa bardzo cicho, ponieważ - jak większość\u003cbr\u003e\nkotów - potrafi chować pazury i przyczajony wyczekuje, aż\u003cbr\u003e\ncel ataku zbliży się do niego. Potrafi biec z prędkością 60 km\/h.\u003cbr\u003e\nPrzednimi łapami powala atakowane zwierzę na ziemię i wbija kły w jego\u003cbr\u003e\nkark często przerywając tym uderzeniem rdzeń kręgowy, tchawicę, żyłę\u003cbr\u003e\nlub tętnicę szyjną ofiary. Dużym zwierzętom rozrywa gardło i czeka, aż\u003cbr\u003e\nofiara skona. Tylko 1 na 10-20 ataków kończy się sukcesem\u003cbr\u003e\ndrapieżnika. Duża zdobycz wystarcza mu na klika dni. Jednorazowo zjada\u003cbr\u003e\n20-35 kg mięsa[8], wygłodniały - nawet do 50 kg.[9]\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003ePodchodzi pod osiedla ludzkie. Stare tygrysy czasami wybierają na swoje\u003cbr\u003e\nofiary ludzi i zwierzęta domowe, zwłaszcza bydło. Jest to spowodowane\u003cbr\u003e\nprawdopodobnie utratą sprawności łowieckiej, np. przez wady uzębienia.\u003cbr\u003e\nOsłabiony osobnik zmuszony jest do opuszczenia swojego terytorium w\u003cbr\u003e\nposzukiwaniu łatwiejszej zdobyczy. Zdarza się, że młody tygrys napada\u003cbr\u003e\nna człowieka, ale takie zdarzenia tłumaczone są jako przypadkowe.\u003cbr\u003e\nPoluje zarówno w dzień, jak i w nocy, przy czym największą\u003cbr\u003e\naktywność wykazuje przed i po zachodzie słońca, nocą zwykle patrolując\u003cbr\u003e\nzajmowane terytorium. Zbiorowe polowania w małych grupach rodzinnych -\u003cbr\u003e\npodobnie jak to robią lwy - zdarzają się tygrysom, ale należy to do\u003cbr\u003e\nrzadkości.[5] Wodę pije pobierając ją lekko wywiniętym językiem -\u003cbr\u003e\nsposobem stosowanym jedynie przez kotowate i psowate.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\n\n\n\u003cp\u003eTerytorium\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eSamce obejmują tereny o powierzchni 60-100 km², a samice do 20\u003cbr\u003e\nkm². Wielkość terytorium zależy od warunków\u003cbr\u003e\nśrodowiska, a szczególnie od ilości pokarmu jaką może\u003cbr\u003e\ndostarczyć tygrysowi. Im mniej pokarmu tym większe terytorium.\u003cbr\u003e\nTerytoria są znakowane moczem, odchodami i wydzieliną\u003cbr\u003e\ngruczołów zapachowych. Znakowanie przyczynia się do\u003cbr\u003e\nograniczania liczby starć pomiędzy gospodarzem terenu, a przybyszami\u003cbr\u003e\nposzukującymi nowych, nieobjętych we władanie terytoriów.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eObszar kontrolowany przez jednego samca może zawierać areały osobnicze\u003cbr\u003e\nkilku samic. Zarówno samce jak i samice obejmują areały\u003cbr\u003e\nosobnicze nienakładające się z areałami innych przedstawicieli tej\u003cbr\u003e\nsamej płci. Areał osobniczy samicy jest mniejszy, ponieważ w czasie\u003cbr\u003e\npolowania nie może się ona zbytnio oddalać od miejsca, w\u003cbr\u003e\nktórym ukryła swoje młode.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eZachowania socjalne\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eZachowania socjalne tygrysów nie należą do skomplikowanych.\u003cbr\u003e\nPodstawową jednostkę rodzinną stanowi samica z młodymi. Samce czasem\u003cbr\u003e\nprzebywają w towarzystwie samicy i swoich młodych. Spotykane czasami\u003cbr\u003e\ndorosłe tygrysy wędrujące w małych grupach są ze sobą spokrewnione. W\u003cbr\u003e\nprzypadku samic jest to zwykle matka z córką. W warunkach\u003cbr\u003e\nnaturalnych nie spotyka się grup niespokrewnionych ze sobą\u003cbr\u003e\nosobników. Sytuacje takie mają miejsce w niewoli i na\u003cbr\u003e\nterenach o wymuszonym, nienaturalnym dla tych zwierząt zagęszczeniu.[7]\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eDorosły samiec jest najczęściej samotnikiem z wysoko rozwiniętym\u003cbr\u003e\nterytorializmem. Tylko w okresie rozrodu tworzy rodziny, dzieląc\u003cbr\u003e\nswój rozległy rewir z kilkoma samicami. W konfrontacji z\u003cbr\u003e\ninnymi osobnikami wykazuje silną agresję bez względu na to, czy ma do\u003cbr\u003e\nczynienia z samcem, czy z samicą. Z reguły dochodzi do demonstracji\u003cbr\u003e\nkłów i wymiany odgłosów. W skrajnych przypadkach\u003cbr\u003e\n- choć zdarza się to stosunkowo rzadko - konfrontacje między tygrysami\u003cbr\u003e\nkończą się śmiercią jednego z jej uczestników. Czasami\u003cbr\u003e\nobserwowano przypadki wzajemnej tolerancji.[8]\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eDo komunikowania się pomiędzy sobą tygrysy używają\u003cbr\u003e\nróżnorodnych dźwięków. Rycząc informują inne\u003cbr\u003e\ntygrysy o zajmowanej pozycji. Częściej od głośnego ryczenia wydają\u003cbr\u003e\nróżnego rodzaju pomruki, warczenie, parskanie, prychanie i\u003cbr\u003e\nmiauczenie. Wśród obserwatorów nie ma zgody co do\u003cbr\u003e\ntego, czy tygrysy potrafią mruczeć.[7] W komunikacji bezpośredniej dużą\u003cbr\u003e\nrolę odgrywają ruchy ogona.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eRozród i\u003cbr\u003e\nrozwój\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eSamice osiągają dojrzałość płciową pomiędzy 3-4 rokiem życia, samce\u003cbr\u003e\nśrednio o rok później. W ciepłej strefie klimatycznej samice\u003cbr\u003e\nmogą przystępować do rozrodu o każdej porze roku, ale najczęściej (oraz\u003cbr\u003e\nw strefie zimnej) następuje to od końca listopada do początku kwietnia.\u003cbr\u003e\nWchodząc w okres rui samice nawołują samca głośnym ryczeniem i\u003cbr\u003e\nspryskują moczem okoliczne drzewa i skały, sygnalizując w ten\u003cbr\u003e\nsposób gotowość do rozpoczęcia okresu godowego.[10]Takie\u003cbr\u003e\nzachowania powtarza do czasu kopulacji lub zakończenia rui. Przy\u003cbr\u003e\nmalejącej liczbie tygrysów zdarza się, że samica nie\u003cbr\u003e\nznajduje partnera do rozrodu. Do ponownej rui dochodzi po 10-60 dniach,\u003cbr\u003e\nokres ten jest różny u poszczególnych samic.[11]\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eCiąża trwa 93-114 dni (najczęściej 104-106 dni), w miocie rodzi się\u003cbr\u003e\nzwykle 3-4[8], ale zdarzają się mioty od 1-7 młodych. Młode tygrysię po\u003cbr\u003e\nurodzeniu jest ślepe i bezradne. Waży ok. 1 kg. Śmiertelność młodych w\u003cbr\u003e\npierwszym roku życia sięga 1\/3, a w dwóch pierwszych latach\u003cbr\u003e\nżycia może przekroczyć 50%. Szacuje się, że tylko jedno tygrysię z\u003cbr\u003e\nmiotu osiągnie dojrzały wiek.[11] Najsłabsze w miocie często ginie tuż\u003cbr\u003e\npo urodzeniu.[7] Wiele młodych ginie na skutek powodzi, a także\u003cbr\u003e\npożarów wzniecanych przez ludzi przy wyrębie\u003cbr\u003e\nlasów pod uprawy rolne.[5] Samiec obejmujący nowe\u003cbr\u003e\nterytorium, na którym znajdują się samice z młodymi zabija\u003cbr\u003e\nwszystkich potomków swojego poprzednika, aby przyspieszyć\u003cbr\u003e\ngotowość samicy do kopulacji. Po utracie młodych samica wchodzi w\u003cbr\u003e\nestrus w ciągu kilku miesięcy, a wychowując młode - po 2-3 latach od\u003cbr\u003e\npoprzedniej rui.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eOkoło 8 tygodnia życia młode są zdolne do opuszczenia\u003cbr\u003e\nkryjówki i podążania za matką, która wychowuje je\u003cbr\u003e\nbez pomocy samca. Jego udział w wychowaniu potomstwa ogranicza się do\u003cbr\u003e\nobrony terytorium przed intruzami, czasem do zabawy z młodymi. W\u003cbr\u003e\nokresie wychowywania potomstwa tygrysica jest najbardziej niebezpieczna\u003cbr\u003e\ndla każdego potencjalnego wroga.[9] Wiele z dokonanych przez tygrysicę\u003cbr\u003e\nataków na człowieka miało miejsce w wyniku zaskoczenia jej w\u003cbr\u003e\nokresie opieki nad młodymi.[11]\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eWymiana zębów mlecznych na zęby stałe rozpoczyna się ok. 6\u003cbr\u003e\nmiesiąca życia.[7] Młode tygrysy wdrapują się na drzewa, ale z wiekiem\u003cbr\u003e\nstają się cięższe i robią to coraz rzadziej. Samodzielność młode\u003cbr\u003e\ntygrysy uzyskują około 18 miesiąca życia, ale pozostają z matką do\u003cbr\u003e\n2-2,5 roku.[8] Młode samice obierają sobie nowe terytorium w pobliżu\u003cbr\u003e\nmatki, natomiast samce wyruszają na poszukiwanie nowych\u003cbr\u003e\nterenów wdając się w walki z innymi samcami. Na wolności\u003cbr\u003e\nżyją 10-15 lat, w niewoli 16-20.[6] Zanotowano jeden przypadek\u003cbr\u003e\n26-letniego tygrysa.[7]\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eZagrożenia dla tygrysa\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eWysoka śmiertelność młodych, zwyczaje obejmowania terytorium poprzez\u003cbr\u003e\nwalkę między samcami, upodobanie do polowania na duże ssaki kopytne,\u003cbr\u003e\nktóre broniąc się potrafią zabić tygrysa oraz walki z\u003cbr\u003e\nniedźwiedziami lub stadami wilków – to naturalne\u003cbr\u003e\nprzyczyny śmierci tygrysów. Jednak największym wrogiem\u003cbr\u003e\ntygrysa jest człowiek i azjatycka medycyna ludowa[7] uznawana obecnie\u003cbr\u003e\nza \"przekleństwo tygrysów\". Nowell i Jackson z Cat\u003cbr\u003e\nSpecialist Group (IUCN) za największe zagrożenia dla istnienia gatunku\u003cbr\u003e\nuznali profesjonalnie zorganizowane kłusownictwo, zmniejszającą się na\u003cbr\u003e\nskutek przełowienia liczebność zwierząt stanowiących bazę pokarmową\u003cbr\u003e\ntygrysów oraz utratę siedlisk.[12]\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eFutro z tygrysa - uważane za cenne trofeum myśliwskie - służy do\u003cbr\u003e\nzdobienia ubiorów, m.in. tybetańskie stroje ludowe\u003cbr\u003e\nchuba,[13] a kości, wibryssy[7] i inne części ciała są wykorzystywane w\u003cbr\u003e\nchińskiej medycynie ludowej i jako afrodyzjaki, na które\u003cbr\u003e\nrośnie popyt wraz ze wzrostem zamożności w niektórych\u003cbr\u003e\nkrajach azjatyckich.[2] Małe tygrysy są szczególnie chętnie\u003cbr\u003e\nzabijane przez kłusowników, z powodu wysokiej ceny\u003cbr\u003e\nuzyskiwanej na czarnym rynku.[11]\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eDziałania wojenne na terenie Kambodży, Laosu i Wietnamu to kolejny\u003cbr\u003e\nczynnik, który zredukował liczbę zwierząt w południowej Azji.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eTygrysy są również zabijane lub otruwane z powodu\u003cbr\u003e\nataków na ludzi i na żywy inwentarz. W większości\u003cbr\u003e\nprzypadków ataków na ludzi dokonują osobniki\u003cbr\u003e\nzranione, nierzadko przez kłusowników. [14]\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eLiczba żyjących obecnie tygrysów nie jest znana. Nowell i\u003cbr\u003e\nJackson (1996) oraz Seidensticker i inni (1999) szacowali, że dawna\u003cbr\u003e\npopulacja licząca ok. 100 000 tygrysów została zredukowana\u003cbr\u003e\ndo 2500 dorosłych osobników, z czego żadna z subpopulacji\u003cbr\u003e\nnie przekraczała 250 osobników zdolnych do rozrodu,[15] a\u003cbr\u003e\nwiększość nie przekracza 120 osobników. Populacje te są zbyt\u003cbr\u003e\nnieliczne, aby zapewnić reprodukcję i wymianę genetyczną. World\u003cbr\u003e\nWildlife Fund szacuje łączną liczbę dorosłych i młodych\u003cbr\u003e\ntygrysów na 5000-7000.[16] Informacje rządu indyjskiego o\u003cbr\u003e\nszacowanej liczbie 3100-4500 osobników tygrysa bengalskiego\u003cbr\u003e\n(dane z 2002) są już prawdopodobnie nieaktualne. P.K. Sen, dyrektor WWF\u003cbr\u003e\nIndia's tiger and wildlife program ocenia indyjską populację\u003cbr\u003e\ntygrysów na mniej niż 2000 osobników. Szacuje\u003cbr\u003e\nsię, że najliczniejszy - \"królewski\" tygrys bengalski (Royal\u003cbr\u003e\nBengal tiger) - może wyginąć przed rokiem 2010, według chińskiego\u003cbr\u003e\nhoroskopu - Rokiem Tygrysa.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eOchrona\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eTygrys jest objęty konwencją CITES (załącznik I).[17] W Czerwonej\u003cbr\u003e\nKsiędze IUCN został wpisany w kategorii gatunków zagrożonych\u003cbr\u003e\nwyginięciem EN jako Panthera tigris, trzy podgatunki - w kategorii\u003cbr\u003e\nkrytycznie zagrożonych CR, i trzy w kategorii wymarłych EX.[15]\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eZa rządów Indiry Gandhi tygrys został objęty ochroną rządu\u003cbr\u003e\nindyjskiego, w Parku Narodowym Corbett utworzono 23 rezerwaty w ramach\u003cbr\u003e\n\"Project Tiger\".\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eW ramach programu Conserving Tigers in the Wild: A WWF Framework\u003cbr\u003e\nStrategy for Action 2002-2010 określono siedem najważniejszych\u003cbr\u003e\nregionów oraz cztery dodatkowe obszary ochrony\u003cbr\u003e\ntygrysów. Na terenach tych World Wildlife Fund zamierza\u003cbr\u003e\nustanowić i prowadzić obszary skutecznej ochrony, zredukować\u003cbr\u003e\nkłusownictwo i wyeliminować handel częściami ciała\u003cbr\u003e\ntygrysów.[2]\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eProgramy ochrony przewidują przenoszenie szczególnie\u003cbr\u003e\nagresywnych osobników na tereny oddalone od ludzkich osiedli\u003cbr\u003e\n(dotyczy osobników uznanych za niestanowiące bezpośredniego\u003cbr\u003e\nzagrożenia dla ludzi) lub umieszczane w ogrodach zoologicznych (uznane\u003cbr\u003e\nza szczególnie niebezpieczne dla ludzi). Złapane i\u003cbr\u003e\nwypuszczane ponownie na wolność tygrysy są wyposażane w nadajniki\u003cbr\u003e\numożliwiające ich monitorowanie.[14]\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eŚwiątynia\u003cbr\u003e\ntygrysów\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eJednym z najbardziej znanych miejsc ochrony tygrysów jest\u003cbr\u003e\nzałożona w 1994 Świątynia Tygrysów Wat Pa Luangta Bua\u003cbr\u003e\nYanasampanno Forest Monastery - buddyjski klasztor położony w Prowincji\u003cbr\u003e\nKanchanaburi (zachodnia Tajlandia), ok. 300 km od Bangkoku. Mnisi z\u003cbr\u003e\nklasztoru opiekują się tygrysimi sierotami przyniesionymi przez\u003cbr\u003e\nokolicznych wieśniaków. Pierwsze tygrysię trafiło do\u003cbr\u003e\nświątyni w 1999 roku. Tygrysy wychowane wśród ludzi są na\u003cbr\u003e\nwpół oswojone i akceptują mnichów jako\u003cbr\u003e\nczłonków swojej społeczności. Od czasu rozpoczęcia\u003cbr\u003e\ndziałalności Świątyni nie zanotowano żadnego ataku wielkiego kota na\u003cbr\u003e\nczłowieka. Obecnie w klasztorze żyje kilkanaście tygrysów i\u003cbr\u003e\nwiele innych zwierząt, takich ja pawie, krowy czy jelenie. Świątynia\u003cbr\u003e\njest otwarta dla turystów. Obecnie budowany jest jednak\u003cbr\u003e\nteren, na którym młode tygrysy będą rosnąć przy minimalnym\u003cbr\u003e\nkontakcie z ludźmi. Dzięki temu tygrysy z nowego pokolenia będzie można\u003cbr\u003e\nprzywrócić naturze.[18]\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003ePodgatunki\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eWiększość autorów wyróżnia 11\u003cbr\u003e\npodgatunków Panthera tigris z czego pięć uznano za wymarłe,\u003cbr\u003e\na jeden prawdopodobnie wymarł w stanie dzikim. Podgatunki te zostały\u003cbr\u003e\ntradycyjnie zdefiniowane na podstawie rozmieszczenia geograficznego,\u003cbr\u003e\nwielkości ciała, budowy czaszki, różnic ubarwienia, kształtu\u003cbr\u003e\ni rozmieszczenia pręg. Dwa wymarłe wiele tysięcy lat temu zostały\u003cbr\u003e\nzdefiniowane na podstawie nielicznych skamieniałości.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eHybrydy lwa i tygrysa\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003ePokrewieństwo pomiędzy przedstawicielami rodzaju Panthera jest na tyle\u003cbr\u003e\nbliskie, że mogą się krzyżować pomiędzy sobą. Hybryda tygrysicy i lwa\u003cbr\u003e\nnazywana jest lygrysem. Lygrysy osiągają rozmiary większe niż tygrysy.\u003cbr\u003e\nSą największymi współcześnie żyjącymi kotami i zachowują\u003cbr\u003e\ncechy fizyczne oraz behawioralne obojga rodziców. Osobniki\u003cbr\u003e\npłci męskiej są bezpłodne, ale lygrysice zwykle zachowują płodność.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eZe skrzyżowania lwicy i tygrysa pochodzi tigon (inaczej tyglew).\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eTygrys w kulturze\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eMitologia i religia\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eTygrys jest powszechnym symbolem w kulturze i mitologii Dalekiego\u003cbr\u003e\nWschodu. Zazwyczaj oznacza wojowniczość, piękno, odwagę,\u003cbr\u003e\nnieśmiertelność ale i krwiożerczość, chciwość i gniew. Często ukazywany\u003cbr\u003e\njako symbol ziemi, w opozycji do smoka - symbolu nieba.\u003cbr\u003e\nSzczególną czcią otaczane są białe tygrysy - w Chinach\u003cbr\u003e\nkrólowie zwierząt, w buddyzmie symbole gościnności i\u003cbr\u003e\npobożności, w Japonii jeden z czterech dobrych duchów (obok\u003cbr\u003e\nCiemnego Rycerza, Czerwonego Ptaka, i Lazurowego Smoka). Części ciała\u003cbr\u003e\ntego drapieżnika były uważane za talizmany chroniące przed złymi mocami\u003cbr\u003e\n- pazury dodawały odwagi, a także, tak jak wąsy, były amuletem\u003cbr\u003e\nmiłosnym, zęby przynosiły szczęście, zwłaszcza w hazardzie.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eTygrys jest jednym z dwunastu chińskich znaków zodiaku.\u003cbr\u003e\nZwierzęta te symbolizowały najwyższego generała armii w Cesarstwie\u003cbr\u003e\nChińskim, jak również Indyjską kastę wojowników.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eW Grecji tygrys był symbolem pijaństwa, gdyż zwierzęta te ciągnęły\u003cbr\u003e\nwóz Dionizosa.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eLiteratura\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eTygrys od dawna był przedstawiany w literaturze. Zarówno\u003cbr\u003e\nRudyard Kipling w Księdze dżungli, jak i William Blake w Pieśniach\u003cbr\u003e\ndoświadczenia przedstawiają tygrysa jako groźne i przerażające\u003cbr\u003e\nstworzenie.W Księdze Dżungli tygrys Shere Khan jest śmiertelnym wrogiem\u003cbr\u003e\ngłównego bohatera - Mowgliego. Jednakże inne przedstawienia\u003cbr\u003e\nsą bardziej życzliwe: Tygrysek z Kubusia Puchatka A. A. Milne'a jest\u003cbr\u003e\nbardzo sympatyczną i lubianą przez dzieci postacią. Słynny komiks\u003cbr\u003e\nKelvin i Celsjusz opowiada o przygodach chłopca Kelwina i jego\u003cbr\u003e\npluszowego tygrysa Celsjusza.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eKultura masowa\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eTygrys jest jedną z najpopularniejszych maskotek drużyn sportowych.\u003cbr\u003e\nPrzykładami są choćby amerykańska drużyna baseballowa Detroit Tigers,\u003cbr\u003e\nangielska drużyna rugby Leicester Tigers i angielska drużyna piłki\u003cbr\u003e\nnożnej Hull City.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003ePlik:141 - hu1 - tiger.svg\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eW większej części Azji tygrys jest uważany za króla dżungli,\u003cbr\u003e\ngdyż pasy na jego głowie układają się w znak 王, co w chińskim alfabecie\u003cbr\u003e\noznacza króla.[7] W związku z tym w chińskich filmach\u003cbr\u003e\nanimowanych tygrysy zwykle są rysowane ze znakiem 王 na czole.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDwa tygrysy w godle Malezji\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eTygrys Hodori, był oficjalną maskotką Letnich Igrzysk Olimpijskich w\u003cbr\u003e\n1988 w Seulu.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eTygrysem jest popularnie zwany najsłynniejszy niemiecki czołg II wojny\u003cbr\u003e\nświatowej - PzKpfw VI Tiger\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eMianem tygrys gospodarczy określa się firmy szybko zdobywające rynek.\u003cbr\u003e\nPorównanie szybkiego wzrostu gospodarczego w kilku państwach\u003cbr\u003e\nwschodnioazjatyckich do skoku tygrysa przyczyniło się do nadania im\u003cbr\u003e\nnazwy azjatyckich tygrysów.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eNazewnictwo biologiczne\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eW nawiązaniu do pionowych ciemnych pręg, a czasem do innych cech\u003cbr\u003e\ntygrysa w nazwach zwyczajowych wielu gatunków nadawany jest\u003cbr\u003e\nepitet gatunkowy tygrysi, np. żarłacz tygrysi, rekin tygrysi, wąż\u003cbr\u003e\ntygrysi, pyton tygrysi, gekon tygrysi, bocja tygrysia, żaba tygrysia,\u003cbr\u003e\nambystoma tygrysia, rozdymka tygrysia, a nawet lilia tygrysia. W\u003cbr\u003e\nnazwach systematycznych używany jest epitet tigrinum. Wymarły wilk\u003cbr\u003e\nworkowaty nazywany jest tygrysem workowatym.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003ePrzypisy\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003e1. ↑ Wymarły lew jaskiniowy osiągał\u003cbr\u003e\nwiększe rozmiary od współczesnych tygrysów.\u003cbr\u003e\nRównież hybrydy tygrysicy z lwem - lygrysy osiągają większe\u003cbr\u003e\nrozmiary, ale nie stanowią odrębnego gatunku.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003e2. ↑ 2,0 2,1 2,2 WWF, Zwierzęta na\u003cbr\u003e\nkrawędzi: Tygrys (format pdf)\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003e3. ↑ Linnaeus, C. 1758. Syst. Nat. ed.\u003cbr\u003e\n10. 1.:41\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003e4. ↑ Mammalian species No. 152, pp. 1-8,\u003cbr\u003e\n3 figs. Panthera tigris. By Vratislav Mazák, 8 May 1981, The\u003cbr\u003e\nAmerican Society of Mammalogists (en)\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003e5. ↑ 5,0 5,1 5,2 Big Cat Rescue, Tigers\u003cbr\u003e\n(en)\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003e6. ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 Project Tiger,\u003cbr\u003e\nIndia (en)\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003e7. ↑ 7,00 7,01 7,02 7,03 7,04 7,05 7,06\u003cbr\u003e\n7,07 7,08 7,09 7,10 7,11 7,12 7,13 Tiger Territory (en)\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003e8. ↑ 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 8,5 Sinor, S.\u003cbr\u003e\n2001. \"Panthera tigris\" (On-line), Animal Divers\u003c\/p\u003e","brand":"Monety Online","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":56831534399814,"sku":null,"price":899.0,"currency_code":"PLN","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1009\/4205\/3702\/files\/1689.jpg?v=1782071348","url":"https:\/\/monetyonline.shop\/products\/1-kalendarz-chinski-rok-tygrysa-tygrys-year-of-the-tiger-2010-2009","provider":"Monety Online","version":"1.0","type":"link"}