{"product_id":"10-zl-papiez-jan-pawel-ii-1920-2005-2005","title":"10 zł, Papież Jan Paweł II (1920 - 2005), 2005","description":"\u003cp\u003eProducent: NBP - srebrne monety\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eID: 326\u003c\/p\u003e\n\n              \u003cp\u003eKolekcja:\u003cbr\u003e\nPapież Jan Paweł II (1920-2005)\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\n\u003cp\u003eStan zachowania monety: I (menniczy)\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eNominał: 10 zł\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eSrebro: Ag\u003cbr\u003e\n925\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eStempel: lustrzany\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eŚrednica: 32,00 mm\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eWaga: 14,14 g\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eWielkość emisji:\u003cbr\u003e\n170.000 szt.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eCena\u003cbr\u003e\nemisyjna NBP: 46\u003cbr\u003e\nzł\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eData emisji monet: 29.06.2005\u003cbr\u003e\nr.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eNiezwykły\u003cbr\u003e\nczłowiek Papież Jan Paweł II uwieczniony na pięknej monecie\u003cbr\u003e\nkolekcjonerskiej.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eWspaniałe\u003cbr\u003e\ndzieło sztuki mincerskiej oraz bezcenna pamiątka wielkiego pontyfikatu.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eDuma Polaka, duma kolekcjonera. \u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eNa srebrnej\u003cbr\u003e\nmonecie znajduje się wizerunek Papieża Jana Pawła II oraz chrzcielnicy\u003cbr\u003e\nz Bazyliki Mniejszej p.w. Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny w\u003cbr\u003e\nWadowicach oraz\u003cbr\u003e\nBazyliki św. Piotra w Rzymie.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n  \u003cp\u003eAwers: z prawej strony wizerunek orła\u003cbr\u003e\nustalony dla godła Rzeczypospolitej Polskiej, powyżej\u003cbr\u003e\npółkolem napis: RZECZPOSPOLITA POLSKA oraz oznaczenie roku\u003cbr\u003e\nemisji: 2005. Z lewej strony stylizowany wizerunek fragmentu\u003cbr\u003e\nchrzcielnicy z Bazyliki Mniejszej p.w. Ofiarowania Najświętszej Maryi\u003cbr\u003e\nPanny w Wadowicach. Na dole z prawej strony półkolem napis:\u003cbr\u003e\n10 ZŁ. Pod lewą łapą orła znak mennicy: m\/w.\u003c\/p\u003e \n\n\n  \u003cp\u003eRewers:\u003cbr\u003e\nz lewej strony wizerunek Papieża Jana Pawła II. Z prawej strony\u003cbr\u003e\nstylizowany wizerunek fragmentu Bazyliki św. Piotra w Rzymie oraz\u003cbr\u003e\nnapis: JAN \/ PAWEŁ II. U góry półkolem napis:\u003cbr\u003e\n1920-2005.\u003c\/p\u003e\n\n  \n\n\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\n\n\u003cp\u003eMonety kolekcjonerskie\u003cbr\u003e\ni obiegowe:\u003c\/p\u003e \n\n\n\u003cp\u003ePapież Jan Paweł II\u003cbr\u003e\n(1920 - 2005)\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\n\n  \u003cp\u003eObverse: at the top,\u003cbr\u003e\nalong the rim, \"Republic of Poland\" and the year of issue.\u003cbr\u003e\nIn the center, a view of the Baptistery from Minor Basilica of the\u003cbr\u003e\nVirgin Mary in Wadowice, and an image of the eagle, the state emblem of\u003cbr\u003e\nthe Republic of Poland, with the Mint mark. At the bottom, the face\u003cbr\u003e\nvalue.\u003c\/p\u003e\n\n    \n\n    \u003cbr\u003e\n  \u003cp\u003eReverse: at the top,\u003cbr\u003e\nalong the rim, \"1920-2005\". In the center, an image of Pope John Paul\u003cbr\u003e\nII in front of a stylised view of St. Peter’s Basilica in\u003cbr\u003e\nRome, and the inscription \"John Paul II\".\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\u003cp\u003eCzy\u003cbr\u003e\nwiesz, że przed pontyfikatem Jana Pawła II nigdy żaden papież:\u003c\/p\u003e\n\n\n\u003cp\u003e1) nie był Słowianinem,\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003e2) nie przyjechał do Polski,\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003e3) nie podróżował tyle po świecie,\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003e4) nie władał tyloma językami,\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003e5) nie był celem zamachu,\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003e6) nie odwiedził Ziemi Świętej i Jerozolimy,\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003e7) nie przekroczył progu meczetu,\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003e8) nie gościł rabinów w Watykanie,\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003e9) nie przykładał takiej wagi do kontaktów z młodzieżą.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003ePapież\u003cbr\u003e\nJan Paweł II\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003ePapież napisał 14\u003cbr\u003e\nencyklik, 14 adhortacji, 11 konstytucji oraz 43 listy apostolskie.\u003cbr\u003e\nPapież Jan Paweł II mianował 232 kardynałów (w tym 9\u003cbr\u003e\nPolaków), beatyfikował 1318 błogosławionych (w tym 154\u003cbr\u003e\nPolaków), kanonizował 478 świętych.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eTen niestrudzony\u003cbr\u003e\nPielgrzym, docierający w najodleglejsze dla Stolicy Apostolskiej rejony\u003cbr\u003e\nświata, odbył 102 pielgrzymki zagraniczne, podczas których\u003cbr\u003e\nodwiedził 135 krajów oraz około 900 miejscowości\u003cbr\u003e\n(niektóre wielokrotnie). Najdłuższa pielgrzymka\u003cbr\u003e\nto Daleki Wschód (Bangladesz, Singapur) Fidżi, Nowa\u003cbr\u003e\nZelandia, Australia i Seszele - 48 974 km, zaś najkrótsza\u003cbr\u003e\npielgrzymka to San Marino - 470 km.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003ePapież Jan Paweł II odbył\u003cbr\u003e\n142 podróże na terenie Włoch, podczas których\u003cbr\u003e\nwygłosił 898 przemówień. Odwiedził 301 rzymskich parafii na\u003cbr\u003e\n334 istniejące. Jego celem było dotarcie do wszystkich\u003cbr\u003e\nparafii. Zabrakło niewiele ...\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003ePapież Jan Paweł II to największy podróżnik wśród\u003cbr\u003e\npapieży.\u003cbr\u003e\nPodczas wszystkich\u003cbr\u003e\npielgrzymek papież przebył ponad 1,6 miliona kilometrów, co\u003cbr\u003e\nodpowiada 40-krotnemu okrążeniu Ziemi wokół\u003cbr\u003e\nrównika i czterokrotnej odległości między Ziemią, a\u003cbr\u003e\nKsiężycem.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003ePontyfikat Jana Pawła II\u003cbr\u003e\njest trzecim co do długości w dziejach Kościoła. Dłużej\u003cbr\u003e\npanowali tylko święty Piotr - pierwszy następca Jezusa (34 lata) i Pius\u003cbr\u003e\nIX, który został wybrany papieżem w 1846 roku w wieku 54 lat\u003cbr\u003e\n(32 lata).\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eJan Paweł II (łac. Ioannes Paulus\u003cbr\u003e\nII), właściwie Karol Józef Wojtyła (ur. 18 maja\u003cbr\u003e\n1920 r. w Wadowicach, zm. 2 kwietnia 2005 r. w Watykanie) - sługa Boży\u003cbr\u003e\nKościoła katolickiego, polski duchowny katolicki, arcybiskup krakowski,\u003cbr\u003e\nkardynał, od 16 października 1978 do 2 kwietnia 2005 - papież. Poeta i\u003cbr\u003e\npoliglota, a także aktor, dramaturg i pedagog. Jako filozof -\u003cbr\u003e\nfenomenolog, przedstawiciel personalizmu chrześcijańskiego. Człowiek\u003cbr\u003e\nRoku 1994 magazynu Time.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eŻycie przed wyborem na\u003cbr\u003e\npapieża\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eDzieciństwo\u003cbr\u003e\ni młodość\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eKarol Wojtyła urodził się w Wadowicach jako drugi syn Karola Wojtyły i\u003cbr\u003e\nEmilii z Kaczorowskich. Ród Wojtyłów wywodzi się\u003cbr\u003e\nz Czańca koło Kęt i Lipnika (obecnie dzielnica Bielska-Białej).\u003cbr\u003e\nRód Kaczorowskich pochodzi z Michałowa k. Szczebrzeszyna.\u003cbr\u003e\nKarol Wojtyła ochrzczony został dnia 20 czerwca 1920 roku przez księdza\u003cbr\u003e\nFranciszka Żaka, kapelana wojskowego. Rodzicami chrzestnymi Karola\u003cbr\u003e\nWojtyły byli Józef Kuczmierczyk, szwagier Emilii Wojtyły, i\u003cbr\u003e\njej siostra, Maria Wiadrowska.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eRodzice nadali imię Karolowi na cześć ostatniego cesarza Austrii bł.\u003cbr\u003e\nKarola Habsburga. Rodzina Wojtyłów żyła skromnie. Jedynym\u003cbr\u003e\nźródłem utrzymania była pensja ojca - wojskowego urzędnika w\u003cbr\u003e\nPowiatowej Komendzie Uzupełnień w stopniu porucznika. Matka pracowała\u003cbr\u003e\ndorywczo jako szwaczka. Edmund, brat Karola, po ukończeniu wadowickiego\u003cbr\u003e\ngimnazjum studiował medycynę w Krakowie i został lekarzem. Wojtyłowie\u003cbr\u003e\nmieli jeszcze jedno dziecko - Olgę, która zmarła po\u003cbr\u003e\nurodzeniu. W dzieciństwie Karola nazywano najczęściej zdrobnieniem\u003cbr\u003e\nimienia - Lolek. Był chłopcem bardzo utalentowanym i usportowionym.\u003cbr\u003e\nRegularnie grał w piłkę nożną oraz jeździł na nartach.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eBardzo ważnym elementem życia Karola były wycieczki krajoznawcze, a\u003cbr\u003e\ntakże spacery po okolicy Wadowic. W większości wycieczek towarzyszył mu\u003cbr\u003e\nojciec. Jego matka zmarła 13 kwietnia 1929 roku, w wieku 45 lat. Trzy\u003cbr\u003e\nlata później, w 1932 r., zmarł na szkarlatynę w wieku 26 lat\u003cbr\u003e\nbrat Edmund. Chorobą zaraził się od swojej pacjentki w szpitalu w\u003cbr\u003e\nBielsku. Od września 1930 roku, po zdaniu egzaminów\u003cbr\u003e\nwstępnych, Karol Wojtyła rozpoczął naukę w 8-letnim Państwowym\u003cbr\u003e\nGimnazjum Męskim im. Marcina Wadowity w Wadowicach.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eNie miał żadnych problemów z nauką. Już w tym wieku, według\u003cbr\u003e\njego katechetów, wyróżniała go także ogromna\u003cbr\u003e\nwiara. W pierwszej klasie ks. Kazimierz Figlewicz zachęcił go do\u003cbr\u003e\nprzystąpienia do kółka ministranckiego, którego\u003cbr\u003e\nstał się prezesem. Katecheta ten miał znaczny wpływ na\u003cbr\u003e\nrozwój duchowy młodego Karola Wojtyły. Podczas nauki w\u003cbr\u003e\ngimnazjum Karol zainteresował się teatrem - występował w\u003cbr\u003e\nprzedstawieniach Kółka Teatralnego stworzonego przez\u003cbr\u003e\npolonistów z wadowickich gimnazjów: żeńskiego im.\u003cbr\u003e\nMichaliny Mościckiej i męskiego im. Marcina Wadowity.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eStudia\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003e14 maja 1938 Karol Wojtyła zakończył naukę w gimnazjum otrzymując\u003cbr\u003e\nświadectwo maturalne z oceną celującą, która umożliwiała\u003cbr\u003e\npodjęcie studiów na większości uczelni bez\u003cbr\u003e\negzaminów wstępnych. Karol Wojtyła wybrał studia\u003cbr\u003e\npolonistyczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego.\u003cbr\u003e\nStudia rozpoczął w październiku 1938 roku. W pierwszym roku\u003cbr\u003e\nstudiów Karol przeprowadził się wraz z ojcem do rodzinnego\u003cbr\u003e\ndomu matki przy ul. Tynieckiej 10 w Krakowie. Czas od października 1938\u003cbr\u003e\ndo lutego 1941 roku to okres wytężonej nauki Karola na studiach,\u003cbr\u003e\nspotkań grupy literackiej, a także tworzenia własnej poezji. Dnia 18\u003cbr\u003e\nlutego 1941 roku po długiej chorobie zmarł ojciec Karola.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eW 1942 i 1943, jako reprezentant krakowskiej społeczności akademickiej,\u003cbr\u003e\nudawał się do Częstochowy, by odnowić śluby jasnogórskie.\u003cbr\u003e\nWojna odebrała Karolowi Wojtyle możliwość kontynuowania\u003cbr\u003e\nstudiów, zaczął więc pracować jako pracownik fizyczny w\u003cbr\u003e\nzakładach chemicznych Solvay. Początkowo od jesieni 1940 przez rok w\u003cbr\u003e\nkamieniołomie w Zakrzówku, a potem w oczyszczalni sody w\u003cbr\u003e\nBorku Fałęckim. W tym okresie Karol związał się też z\u003cbr\u003e\npolityczno-wojskową katolicką organizacją podziemną Unia,\u003cbr\u003e\nktóra starała się między innymi ochraniać zagrożonych\u003cbr\u003e\nŻydów.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eJesienią roku 1941 Karol wraz z przyjaciółmi założył Teatr\u003cbr\u003e\nRapsodyczny, który swoje pierwsze przedstawienie wystawił 1\u003cbr\u003e\nlistopada 1941. Rozstanie Wojtyły z teatrem nastąpiło nagle w roku\u003cbr\u003e\n1942, gdy postanowił on studiować teologię i wstąpił do tajnego\u003cbr\u003e\nMetropolitalnego Seminarium Duchownego w Krakowie gdzie 1 listopada\u003cbr\u003e\n1946 otrzymał święcenia kapłańskie w tym samym czasie rozpoczął w\u003cbr\u003e\nkonspiracji studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu\u003cbr\u003e\nJagiellońskiego. W okresie od kwietnia 1945 do sierpnia 1946 roku Karol\u003cbr\u003e\nWojtyła pracował na uczelni jako asystent i prowadził seminaria z\u003cbr\u003e\nhistorii dogmatu.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\n\n\n\u003cp\u003eKapłaństwo\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003e16 listopada 1946 roku alumn Metropolitalnego Seminarium Duchownego w\u003cbr\u003e\nKrakowie Karol Wojtyła został subdiakonem, a tydzień później\u003cbr\u003e\ndiakonem. Już 1 listopada 1946 roku kardynał Adam Stefan Sapieha\u003cbr\u003e\nwyświęcił Karola Wojtyłę na księdza. 2 listopada jako neoprezbiter\u003cbr\u003e\nodprawił Mszę św. prymicyjną w krypcie św. Leonarda w katedrze na\u003cbr\u003e\nWawelu. 15 listopada Karol Wojtyła wraz z klerykiem Stanisławem\u003cbr\u003e\nStarowieyskim poprzez Paryż wyjechał do Rzymu, aby kontynuować studia\u003cbr\u003e\nna uczelni Instituto Internazionale Angelicum (obecnie Papieski\u003cbr\u003e\nUniwersytet w Rzymie). Przez okres studiów zamieszkiwał w\u003cbr\u003e\nKolegium Belgijskim, gdzie poznał wielu duchownych z krajów\u003cbr\u003e\nfrankofońskich oraz z USA.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eW 1948 roku ukończył studia z dyplomem summa cum laude. Pod kierunkiem\u003cbr\u003e\nwytrawnego teologa, dominikanina Reginalda Garrigou-Lagrange'a napisał\u003cbr\u003e\npracę doktorską pt. Zagadnienia wiary u świętego Jana od Krzyża, jednak\u003cbr\u003e\nz powodu braku funduszy na wydanie jej drukiem nie uzyskał stopnia\u003cbr\u003e\ndoktorskiego. Tytuł ten został mu przyznany dopiero w Polsce. W lipcu\u003cbr\u003e\n1948 roku, na okres 7 miesięcy Karol Wojtyła został skierowany do pracy\u003cbr\u003e\nw parafii Niegowić, gdzie spełniał zadania wikarego i katechety. Od\u003cbr\u003e\ntego momentu rozpoczął się dla młodego księdza okres wycieczek i\u003cbr\u003e\npodróży z młodzieżą po Polsce. Wolny czas zawsze starał się\u003cbr\u003e\nspędzać z chłopcami i dziewczętami na łonie natury.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eW marcu 1949 roku Karol Wojtyła został przeniesiony do parafii św.\u003cbr\u003e\nFloriana w Krakowie. Tam też założył mieszany chorał gregoriański.\u003cbr\u003e\nNadal często wyprawiał się na wycieczki z młodzieżą. Podczas wielu\u003cbr\u003e\nwycieczek ksiądz Wojtyła starał się zmylić ówczesną milicję\u003cbr\u003e\ni dlatego zdejmował sutannę i kazał nazywać się \"wujkiem\". W roku 1951\u003cbr\u003e\npo śmierci kardynała Sapiehy, Karol Wojtyła został skierowany na urlop\u003cbr\u003e\nw celu ukończenia pracy habilitacyjnej. W tym okresie dużo uwagi\u003cbr\u003e\npoświęcił także pracy publicystycznej. Pisał wiele m.in. na temat\u003cbr\u003e\nchrześcijańskiej etyki seksualizmu. Dnia 12 grudnia 1953 jego praca\u003cbr\u003e\nOcena możliwości oparcia etyki chrześcijańskiej na założeniach systemu\u003cbr\u003e\nMaxa Schelera została przyjęta jednogłośnie przez Radę Wydziału\u003cbr\u003e\nTeologicznego UJ, jednak Wojtyła nie uzyskał habilitacji z powodu\u003cbr\u003e\nodmowy Ministerstwa Oświaty. Karol Wojtyła powrócił do\u003cbr\u003e\nprzerwanych obowiązków. Wykładał m.in. w seminariach\u003cbr\u003e\ndiecezji: krakowskiej, katowickiej i częstochowskiej (mieściły się one\u003cbr\u003e\nwszystkie w Krakowie) oraz na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Jego\u003cbr\u003e\nwykłady obejmowały głównie teologię moralną i etykę\u003cbr\u003e\nmałżeńską.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\n\n\n\n\n\u003cp\u003eBiskup i kardynał\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eW roku 1958 Karol Wojtyła został mianowany biskupem tytularnym Ombrii,\u003cbr\u003e\na także biskupem pomocniczym Krakowa. Konsekracji biskupiej ks. Karola\u003cbr\u003e\nWojtyły dokonał 28 września 1958 w katedrze na Wawelu metropolita\u003cbr\u003e\nkrakowski i lwowski, arcybiskup Eugeniusz Baziak.\u003cbr\u003e\nWspółkonsekratorami byli biskupi Franciszek Jop i Bolesław\u003cbr\u003e\nKominek. W 1962 roku został krajowym duszpasterzem środowisk\u003cbr\u003e\ntwórczych i inteligencji. Na okres biskupstwa Karola Wojtyły\u003cbr\u003e\nprzypadły także obrady Soboru Watykańskiego II, w których\u003cbr\u003e\naktywnie uczestniczył. Już w tym okresie Karol Wojtyła bardzo dużo\u003cbr\u003e\nczasu poświęcał na podróże zagraniczne w celach\u003cbr\u003e\newangelizacyjnych i religijnych.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eW dniu 30 grudnia 1963, półtora roku po śmierci swego\u003cbr\u003e\npoprzednika, arcybiskupa Eugeniusza Baziaka, Karol Wojtyła został\u003cbr\u003e\nmianowany arcybiskupem metropolitą krakowskim. Podczas konsystorza 26\u003cbr\u003e\nczerwca 1967 został nominowany kardynałem. 29 czerwca 1967 roku\u003cbr\u003e\notrzymał w Kaplicy Sykstyńskiej od papieża Pawła VI czerwony biret, a\u003cbr\u003e\njego kościołem tytularnym stał się kościół św. Cezarego\u003cbr\u003e\nMęczennika na Palatynie. Na zwołanym po śmierci Jana Pawła I drugim\u003cbr\u003e\nkonklawe w roku 1978 Wojtyła został wybrany na papieża i przybrał imię\u003cbr\u003e\nJana Pawła II. Wynik wyboru ogłoszono 16 października o 16:16.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eWykładniki pontyfikatu\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eOd 14 marca 2004 roku pontyfikat Jana Pawła II jest uznawany za\u003cbr\u003e\nnajdłuższy, po pontyfikacie Świętego Piotra oraz bł. Piusa IX. Był\u003cbr\u003e\npapieżem przez 26 i pół roku (9666 dni). Długość jego\u003cbr\u003e\npontyfikatu podkreśla także kontrast z papiestwem jego poprzednika\u003cbr\u003e\n– Jana Pawła I – który papieżem był\u003cbr\u003e\njedynie 33 dni. Jan Paweł II beatyfikował i kanonizował o wiele więcej\u003cbr\u003e\nosób niż jakikolwiek poprzedni papież. Według danych na\u003cbr\u003e\npaździernik 2004 r. ogłosił on błogosławionymi w sumie 1340\u003cbr\u003e\nosób. To, czy kanonizował więcej świętych, niż wszyscy\u003cbr\u003e\npoprzedni papieże razem wzięci, jest trudne do dowiedzenia, ponieważ\u003cbr\u003e\nwiele zapisów wczesnych kanonizacji jest niekompletnych,\u003cbr\u003e\nzaginionych lub niedokładnych.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003ePodczas swego pontyfikatu Jan Paweł II powołał więcej\u003cbr\u003e\nkardynałów, niż którykolwiek z jego\u003cbr\u003e\npoprzedników. Na dziewięciu konsystorzach papież kreował\u003cbr\u003e\nkardynałami 231 duchownych katolickich. W 1989 roku Jan Paweł II\u003cbr\u003e\notrzymał, wyjątkowo jako jedyny laureat, nagrodę Wiktora przyznawaną\u003cbr\u003e\nprzez Akademię Telewizyjną (Wiktory 1989). Podczas jego pontyfikatu\u003cbr\u003e\nponad 300 milionów ludzi przeszło na katolicyzm. Osobistym\u003cbr\u003e\nsekretarzem Jana Pawła II przez cały pontyfikat był arcybiskup\u003cbr\u003e\nStanisław Dziwisz.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\u003cp\u003ePolak-papież\u003cbr\u003e\nJan Paweł II był pierwszym papieżem z Polski, jak również\u003cbr\u003e\npierwszym po 455 latach biskupem Rzymu, nie będącym Włochem.\u003cbr\u003e\nWielokrotnie sam przywoływał spełnione proroctwo Juliusza Słowackiego z\u003cbr\u003e\nwiersza \"Słowiański papież\". Wybór na głowę Kościoła osoby z\u003cbr\u003e\nkraju socjalistycznego wpłynął znacząco na wydarzenia w Europie\u003cbr\u003e\nwschodniej i Azji w latach 80. XX wieku. Papież był także honorowym\u003cbr\u003e\nobywatelem wielu polskich miast.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eZamach na Jana Pawła II\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eW dniu 13 maja 1981, podczas audiencji generalnej na Placu św. Piotra w\u003cbr\u003e\nRzymie o godzinie 17:19, Jan Paweł II został postrzelony przez\u003cbr\u003e\ntureckiego zamachowca Mehmeta Ali Agcę w brzuch oraz rękę. Ranny papież\u003cbr\u003e\nosunął się w ramiona stojącego za nim sekretarza Dziwisza. Ochrona\u003cbr\u003e\nprzewiozła Jana Pawła II do kliniki Gemelli, gdzie papieża poddano\u003cbr\u003e\nbardzo ciężkiej sześciogodzinnej operacji. Do pełni zdrowia jednak\u003cbr\u003e\nnigdy nie wrócił. Papież wierzył, że swoje ocalenie\u003cbr\u003e\nzawdzięczał wstawiennictwu Matki Bożej. Wyraził to słowami: Jedna ręka\u003cbr\u003e\nstrzelała a inna kierowała kulę. Wierni dostrzegli pewien związek.\u003cbr\u003e\nZamach miał miejsce 13 maja podobnie jak pierwsze objawienie Matki\u003cbr\u003e\nBoskiej w Fatimie w roku 1917. Jan Paweł II spędził na rehabilitacji w\u003cbr\u003e\nszpitalu 22 dni. Potem wielokrotnie cierpiał z powodu\u003cbr\u003e\nróżnorodnych dolegliwości będących następstwem postrzału.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003ePapież nigdy nie ukrywał swoich niedomagań przed wiernymi ukazując\u003cbr\u003e\nwszystkim oblicze zwykłego człowieka poddanego cierpieniu. W marcu 2006\u003cbr\u003e\nkomisja śledcza włoskiego parlamentu powołana dla ustalenia\u003cbr\u003e\nodpowiedzialności obywateli włoskich podejrzanych o\u003cbr\u003e\nwspółpracę z KGB, ustaliła bezsprzecznie, że rozkaz zabicia\u003cbr\u003e\npapieża wydał osobiście I sekretarz KC KPZR Leonid Breżniew, a\u003cbr\u003e\nzatwierdziło Biuro Polityczne m. in. Michaił Gorbaczow. Ali Agca\u003cbr\u003e\ndziałał na zlecenie bułgarskiej służby bezpieczeństwa,\u003cbr\u003e\nktórej działania miało inspirować radzieckie KGB.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eBadania archiwów ujawniły, że istniała szansa na\u003cbr\u003e\nudaremnienie zamachu. Niestety sygnały ostrzegawcze przekazane przez\u003cbr\u003e\namerykańską CIA zostały zlekceważone. Po zamachu otoczenie papieża\u003cbr\u003e\nwprowadziło specjalne środki bezpieczeństwa (m. in. papamobile został\u003cbr\u003e\nodpowiednio opancerzony).\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003ePodróże\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eCharakterystycznym elementem pontyfikatu Jana Pawła II były liczne\u003cbr\u003e\npodróże zagraniczne. Odbył ich 104, odwiedzając wszystkie\u003cbr\u003e\nzamieszkane kontynenty. W wielu miejscach, które odwiedził\u003cbr\u003e\nJan Paweł II, nigdy przedtem nie postawił stopy żaden papież. Był m.in.\u003cbr\u003e\npierwszym papieżem, który odwiedził Wielką Brytanię (od roku\u003cbr\u003e\n1534 Kościół Anglii nie uznaje władzy zwierzchniej Stolicy\u003cbr\u003e\nApostolskiej). Mimo wielu zabiegów nie udało mu się jednak\u003cbr\u003e\nodbyć pielgrzymki do Rosji, prawdopodobnie ze względu na niechęć ze\u003cbr\u003e\nstrony patriarchatu moskiewskiego, który zarzuca Watykanowi\u003cbr\u003e\nprozelityzm.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eJan Paweł II jako papież odwiedził m.in. Polskę (8 razy), USA (7 razy),\u003cbr\u003e\nFrancję (7 razy). Podróże apostolskie do Polski:\u003cbr\u003e\n* I pielgrzymka (2–10 czerwca 1979)\u003cbr\u003e\n* II pielgrzymka (16–23 czerwca 1983)\u003cbr\u003e\n* III pielgrzymka (8–14 czerwca 1987)\u003cbr\u003e\n* IV pielgrzymka (1–9 czerwca, 13–20 sierpnia 1991)\u003cbr\u003e\n* V pielgrzymka (22 maja 1995)\u003cbr\u003e\n* VI pielgrzymka (31 maja–10 czerwca 1997)\u003cbr\u003e\n* VII pielgrzymka (5–17 czerwca 1999)\u003cbr\u003e\n* VIII pielgrzymka (16–19 sierpnia 2002)\u003cbr\u003e\nPodróże apostolskie we Włoszech (niektóre):\u003cbr\u003e\n* 29 października 1978 – Mentorella\u003cbr\u003e\n* 20 – 22 maja 1985 – Mediolan\u003cbr\u003e\n* 8 – 10 maja 1993 – Sycylia\u003cbr\u003e\n* 5 września 2004 – Loreto\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003ePapież a wyznawcy judaizmu\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eJan Paweł II wygłosił wiele przemówień i napisał dużą ilość\u003cbr\u003e\nlistów na temat stosunku chrześcijan do społeczności\u003cbr\u003e\nżydowskiej. Skupił się nie tylko na tragedii holocaustu, ale\u003cbr\u003e\nrównież na aspektach teologicznych w relacjach między\u003cbr\u003e\nchrześcijaństwem a Narodem Wybranym, rozwijając i wprowadzając w\u003cbr\u003e\npraktykę myśl zaistniałą w dokumencie soborowym Nostra Aetate.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eWedle watykanistów, należy widzieć w tej papieskiej\u003cbr\u003e\nwrażliwości echa jego przeżyć sprzed II wojny światowej i zwłaszcza z\u003cbr\u003e\nczasów wojennych. Potępił antysemityzm, który\u003cbr\u003e\nnazwał nie do pogodzenia z chrześcijaństwem. W okresie Wielkiego\u003cbr\u003e\nJubileuszu roku 2000 dokonał historycznego wyznania win Kościoła - w\u003cbr\u003e\ntym win względem Żydów.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eWażnymi etapami pojednawczymi były:\u003c\/p\u003e\n\n\n\n  \u003cp\u003ewizyta w Wielkiej Synagodze w Rzymie 13 kwietnia 1986 roku\u003cbr\u003e\n- pierwsza papieska wizyta w synagodze praktycznie od początku\u003cbr\u003e\nchrześcijaństwa,\u003cbr\u003e\n  pielgrzymka do Ziemi Świętej (20-26 marca 2000), w czasie\u003cbr\u003e\nktórej modlił się przed Ścianą Płaczu.\u003c\/p\u003e\n\n  \n\n\u003cp\u003eEkumenizm i stosunki\u003cbr\u003e\nmiędzyreligijne\u003c\/p\u003e\n\n\n\u003cp\u003eWiele czasu poświęcił budowie jedności pomiędzy Kościołami\u003cbr\u003e\nchrześcijańskimi. Sam podkreślał także ważność ekumenizmu w jego\u003cbr\u003e\npontyfikacie, m.in. w encyklice Redemptor hominis: nigdy nie przestanę\u003cbr\u003e\ntego podkreślać i będę popierał każdy wysiłek podejmowany w tym\u003cbr\u003e\nkierunku na wszystkich płaszczyznach, w których spotkamy\u003cbr\u003e\nnaszych braci chrześcijan. Jan Paweł II wielką wagę przywiązywał do\u003cbr\u003e\nstosunków z ludźmi innej wiary, nie tylko w ramach\u003cbr\u003e\nchrześcijaństwa, ale także członków innych religii i\u003cbr\u003e\nateistów. W 1999 r. papież ucałował Koran przywieziony w\u003cbr\u003e\nprezencie przez muzułmańskich duchownych. Osobiście uczestniczył we\u003cbr\u003e\nwspólnym trwaniu w modlitwie w Asyżu przedstawicieli\u003cbr\u003e\nkilkudziesięciu religii światowych.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eZwyczaje Jana Pawła II\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eZa pontyfikatu Jana Pawła II, dzięki samemu papieżowi, nastąpiły\u003cbr\u003e\nogromne zmiany w Watykanie, a także w postrzeganiu osoby papieża przez\u003cbr\u003e\nspołeczność zarówno katolicką jak i pozostałych chrześcijan\u003cbr\u003e\noraz wyznawców innych religii. Zaraz po swoim wyborze na\u003cbr\u003e\nStolicę Apostolską Jan Paweł II nie pozwolił prymasowi Wyszyńskiemu\u003cbr\u003e\nuklęknąć przed sobą. Pierwsze przemówienie wygłosił po\u003cbr\u003e\nwłosku, a więc w języku narodu, do jakiego przemawiał. Do tej pory\u003cbr\u003e\nprzyjęte było, że papież zawsze swoje pierwsze przemówienie\u003cbr\u003e\nwygłasza po łacinie. To był dopiero początek wielkich zmian.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eNależą do nich:\u003c\/p\u003e\n\n\n\n  \u003cp\u003eliczne pielgrzymki (zagraniczne oraz parafii we Włoszech),\u003c\/p\u003e \n\n  \u003cbr\u003e\n  \u003cp\u003ezwyczaj całowania ziemi kraju, do którego\u003cbr\u003e\nprzybywał z pielgrzymką,\u003c\/p\u003e \n\n  \u003cbr\u003e\n  \u003cp\u003emsze święte dla wielkich tłumów, organizowane na\u003cbr\u003e\nstadionach, lotniskach, placach itp.,\u003c\/p\u003e \n\n  \u003cbr\u003e\n  \u003cp\u003ewygłaszanie całych homilii lub choćby krótkich\u003cbr\u003e\nsentencji w języku kraju, do którego przybywał z pielgrzymką\u003cbr\u003e\n(porozumiewał się swobodnie w językach: polskim, włoskim, francuskim,\u003cbr\u003e\nniemieckim, angielskim, hiszpańskim, portugalskim, łacinie i klasycznej\u003cbr\u003e\ngrece),\u003c\/p\u003e \n\n  \u003cbr\u003e\n  \u003cp\u003eudział zespołów folklorystycznych w czasie mszy,\u003cbr\u003e\n  spotkania z duchownymi innych wyznań oraz odwiedziny\u003cbr\u003e\nświątyń różnych religii (chrześcijańskich oraz\u003cbr\u003e\nniechrześcijańskich),\u003cbr\u003e\n  udział w przedsięwzięciach artystycznych: koncertach,\u003cbr\u003e\nwystępach zespołów, projekcjach filmowych,\u003cbr\u003e\n  wykonywanie kapłańskich posług,\u003cbr\u003e\n  prywatne spotkania z wiernymi,\u003cbr\u003e\n  bezpośrednie spotkania z ludźmi w trakcie pielgrzymek,\u003cbr\u003e\n  żarty i bezpośredniość w kontaktach z ludźmi.\u003c\/p\u003e\n\n  \n\n\u003cp\u003eWprawdzie już począwszy od Jana XXIII papiestwo zaczęło rezygnować z\u003cbr\u003e\nniektórych elementów ceremoniału, jednakże\u003cbr\u003e\ndopiero Jan Paweł II zniwelował większość barier, przyjmując postawę\u003cbr\u003e\npapieża bliskiego wszystkim ludziom, papieża-apostoła. Nie zmieniło się\u003cbr\u003e\nto nawet po zamachu.\u003cbr\u003e\nPapież młodych\u003cbr\u003e\nJan Paweł II chętnie spotykał się z młodymi ludźmi i poświęcał im dużo\u003cbr\u003e\nuwagi.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eNa spotkanie w Rzymie 31 marca 1985 roku, który ONZ ogłosiło\u003cbr\u003e\nMiędzynarodowym Rokiem Młodzieży, napisał list apostolski na temat roli\u003cbr\u003e\nmłodości jako okresu szczególnego kształtowania drogi życia,\u003cbr\u003e\na 20 grudnia zapoczątkował tradycję Światowych Dni Młodzieży. Odtąd co\u003cbr\u003e\nroku przygotowywał orędzie skierowane do młodych, które\u003cbr\u003e\nstawało się tematem tego międzynarodowego spotkania, organizowanego w\u003cbr\u003e\nróżnych miejscach świata (np. w Polsce w Częstochowie w 1991\u003cbr\u003e\nroku).\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eChoroba i śmierć\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eJan Paweł II od początku lat 90. cierpiał na postępującą chorobę\u003cbr\u003e\nParkinsona. Mimo licznych spekulacji i sugestii ustąpienia z funkcji,\u003cbr\u003e\nktóre nasilały się w mediach zwłaszcza podczas kolejnych\u003cbr\u003e\npobytów papieża w szpitalu, pełnił ją aż do śmierci. W lipcu\u003cbr\u003e\n1992 przeszedł operację w celu usunięcia guza nowotworowego na jelicie\u003cbr\u003e\ngrubym. Jego długoletnie zmagania z chorobą i starością były osobistym\u003cbr\u003e\nprzykładem głoszonych na ten temat poglądów, w\u003cbr\u003e\nktórych podkreślał godność ludzkiego cierpienia i odnosił je\u003cbr\u003e\ndo męki Chrystusa.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eW dniu 13 maja 1992 papież ustanowił nawet Światowy Dzień Chorego.\u003cbr\u003e\nNagłe pogorszenie stanu zdrowia papieża rozpoczęło się 1 lutego 2005.\u003cbr\u003e\nPrzez ostatnie dwa miesiące życia Jan Paweł II wiele dni spędził w\u003cbr\u003e\nszpitalu i nie udzielał się publicznie. Przeszedł grypę oraz zabieg\u003cbr\u003e\ntracheotomii, wykonany z powodu niewydolności oddechowej. W czwartek 31\u003cbr\u003e\nmarca tuż po godzinie 11, gdy Jan Paweł II udał się do swej prywatnej\u003cbr\u003e\nkaplicy, wystąpiły u niego silne dreszcze, ze wzrostem temperatury\u003cbr\u003e\nciała do 39,6°C.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eBył to początek wstrząsu septycznego połączonego z zapaścią\u003cbr\u003e\nsercowo-naczyniową. Czynnikiem wywołującym była infekcja\u003cbr\u003e\ndróg moczowych w osłabionym chorobą Parkinsona i\u003cbr\u003e\nniewydolnością oddechową organizmie. Uszanowano wolę papieża,\u003cbr\u003e\nktóry chciał pozostać w domu. Podczas mszy przy jego łożu,\u003cbr\u003e\nktórą Jan Paweł II koncelebrował z przymkniętymi oczyma,\u003cbr\u003e\nkardynał Marian Jaworski udzielił mu namaszczenia chorych.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003e2 kwietnia, w dniu śmierci, o godzinie 7.30 rano, papież zaczął tracić\u003cbr\u003e\nprzytomność, a późnym porankiem przyjął jeszcze\u003cbr\u003e\nwatykańskiego sekretarza stanu kardynała Angelo Sodano.\u003cbr\u003e\nPóźniej tego samego dnia doszło do gwałtownego wzrostu\u003cbr\u003e\ntemperatury. Około godziny 15.30 bardzo słabym głosem papież\u003cbr\u003e\npowiedział: \"Pozwólcie mi iść do domu Ojca\". O godzinie 19\u003cbr\u003e\nwszedł w stan śpiączki, a monitor wykazał postępujący zanik funkcji\u003cbr\u003e\nżyciowych.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eOsobisty papieski lekarz Renato Buzzonetti stwierdził śmierć Jana Pawła\u003cbr\u003e\nII o godzinie 21.37, ale elektrokardiogram wyłączono dopiero po 20\u003cbr\u003e\nminutach od tej chwili. Zmarł 2 kwietnia 2005 po zakończeniu Apelu\u003cbr\u003e\nJasnogórskiego, w pierwszą sobotę miesiąca i wigilię Święta\u003cbr\u003e\nMiłosierdzia Bożego, w 9666. dniu swojego pontyfikatu. W ciągu\u003cbr\u003e\nostatnich dwóch dni życia nieustannie towarzyszyli mu wierni\u003cbr\u003e\nz całego świata, śledząc na bieżąco wiadomości dochodzące z Watykanu.\u003cbr\u003e\n7 kwietnia 2005 opublikowany został testament Jana Pawła II.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003ePogrzeb\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003ePogrzeb Jana Pawła II odbył się w piątek 8 kwietnia 2005 r. Trumnę z\u003cbr\u003e\nprostych desek z drewna cyprysowego (symbolu nieśmiertelności)\u003cbr\u003e\nustawiono wprost na rozłożonym na bruku placu św. Piotra dywanie. Mszy\u003cbr\u003e\nświętej koncelebrowanej przez kolegium kardynalskie i\u003cbr\u003e\npatriarchów katolickich Kościołów wschodnich\u003cbr\u003e\nprzewodniczył dziekan kolegium, kardynał Joseph Ratzinger (11 dni\u003cbr\u003e\npóźniej wybrano go na nowego papieża - Benedykta XVI).\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eUczestniczyło w niej na placu św. Piotra ok. 300 tysięcy wiernych oraz\u003cbr\u003e\n200 prezydentów i premierów, a także\u003cbr\u003e\nprzedstawiciele wszystkich wyznań świata, w tym duchowni islamscy i\u003cbr\u003e\nżydowscy. Wielu zgromadzonych na uroczystości ludzi miało ze sobą\u003cbr\u003e\ntransparenty z włoskim napisem santo subito (\"święty natychmiast\"). W\u003cbr\u003e\ncałym Rzymie przed ekranami rozstawionymi w wielu miejscach miasta\u003cbr\u003e\nzgromadziło się 5 mln. ludzi, w tym ok. 1,5 mln. Polaków.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003ePo zakończeniu nabożeństwa żałobnego, w asyście tylko duchownych z\u003cbr\u003e\nnajbliższego otoczenia, papież został pochowany w podziemiach bazyliki\u003cbr\u003e\nśw. Piotra na Watykanie, w krypcie Jana XXIII, beatyfikowanego w 2000\u003cbr\u003e\nroku. Prosty grobowiec o głębokości 1,7 m, przykryty marmurową płytą z\u003cbr\u003e\nnapisem \"Ioannes Paulus II 16 X 1978 - 2 IV 2005\", jest spełnieniem\u003cbr\u003e\nzapisu z testamentu, który mówił o \"prostym\u003cbr\u003e\ngrobie w ziemi\".\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eGrobowiec Jana Pawła II znajduje się w krypcie w pobliżu miejsca, gdzie\u003cbr\u003e\nwedług tradycji znajduje się grobowiec św. Piotra. Procesji z trumną\u003cbr\u003e\nprzewodniczył kardynał kamerling, Eduardo Martinez Somalo. W Grotach\u003cbr\u003e\nWatykańskich trumnę złożono w drugiej, cynkowej, którą\u003cbr\u003e\nszczelnie zalutowano, a tę w trzeciej, wykonanej z drewna orzechowego.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eDo trumny został włożony woreczek z medalami wybitymi w czasie\u003cbr\u003e\npontyfikatu Jana Pawła II oraz umieszczony w ołowianym pojemniku akt,\u003cbr\u003e\nktóry zawiera najważniejsze fakty z okresu jego pontyfikatu.\u003cbr\u003e\nTrumny zostały opatrzone watykańskimi pieczęciami. W złożeniu trumny\u003cbr\u003e\nuczestniczyli jedynie najbliżsi współpracownicy papieża,\u003cbr\u003e\narcybiskupi Stanisław Dziwisz i Piero Marini.\u003cbr\u003e\nJan Paweł II Wielki\u003cbr\u003e\nPo śmierci papieża, wielu duchownych przedstawicieli Watykanu, a także\u003cbr\u003e\nwielu wiernych oraz w mass mediach zaczęto dodawać mu nowy przydomek\u003cbr\u003e\nnazywając go Janem Pawłem Wielkim.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eTylko trzech papieży w historii Kościoła katolickiego nosiło taki\u003cbr\u003e\nprzydomek (papież Leon I, Mikołaj I i Grzegorz I). Przydomek ten\u003cbr\u003e\npojawił się po raz pierwszy w homilii wygłoszonej przez kardynała\u003cbr\u003e\nAngelo Sodano w czasie żałobnej mszy na placu św. Piotra w niedzielę 3\u003cbr\u003e\nkwietnia 2005 (nazajutrz po śmierci Jana Pawła II) oraz w publikacjach\u003cbr\u003e\nTygodnika Powszechnego. Również nowy papież, Benedykt XVI,\u003cbr\u003e\nrozpoczął swoje wystąpienie od słów:\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\n\u003cp\u003e\"Po wielkim papieżu Janie Pawle II...\".\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\n\u003cp\u003eWyraz temu daje często, kiedy wspomina swojego poprzednika.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eProces beatyfikacyjny\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eW dnniu 13 maja 2005 roku papież Benedykt XVI zezwolił na\u003cbr\u003e\nnatychmiastowe rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego Jana Pawła II,\u003cbr\u003e\nudzielając dyspensy od pięcioletniego okresu oczekiwania od śmierci\u003cbr\u003e\nkandydata, jaki jest wymagany przez prawo kanoniczne. Od momentu\u003cbr\u003e\nzezwolenia na rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego Janowi Pawłowi II\u003cbr\u003e\nprzysługuje tytuł Sługi Bożego.\u003c\/p\u003e \n\n\n\n\u003cp\u003eFormalne proces rozpoczął się 28 czerwca 2005 kiedy zaprzysiężeni\u003cbr\u003e\nzostali członkowie trybunału beatyfikacyjnego. Postulatorem procesu\u003cbr\u003e\nzostał polski ksiądz Sławomir Oder. W dniu 2 kwietnia 2007 zakończyła\u003cbr\u003e\nsię faza diecezjalna procesu. Wszystkie akta zostały przekazane do\u003cbr\u003e\nwatykańskiej Kongregacji ds. kanonizacyjnych.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eźródło: NBP \/\u003cbr\u003e\nMennica Polska \/ papiez.polska.pl, wikipedia\u003cbr\u003e\n- wolna encyklopedia\u003c\/p\u003e","brand":"Monety Online","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":56831535939910,"sku":null,"price":259.0,"currency_code":"PLN","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1009\/4205\/3702\/files\/326.jpg?v=1782071379","url":"https:\/\/monetyonline.shop\/products\/10-zl-papiez-jan-pawel-ii-1920-2005-2005","provider":"Monety Online","version":"1.0","type":"link"}