{"product_id":"2-zl-xii-miedzynarodowy-konkurs-im-henryka-wieniawskiego-2001","title":"2 zł, XII Międzynarodowy Konkurs im. Henryka Wieniawskiego, 2001","description":"\u003cp\u003eProducent: NBP - monety Nordic Gold\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eID: 993\u003c\/p\u003e\n\n              \u003cbr\u003e\n\u003cp\u003eMoneta obiegowa 2 zł - XII Międzynarodowy Konkurs im. Henryka Wieniawskiego, 2001\u003c\/p\u003e\n\n\n\u003cp\u003eNominał: \t2 zł\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eMetal: \tstop CuAl5Zn5Sn1\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eStempel: \tzwykły\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eŚrednica: \t27,00 mm\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eWaga: \t8,15 g\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eWielkość emisji: 600.000 szt.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eData emisji monety: 12.09.2001 r.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eMoneta obiegowa NG przedstawiająca sylwetkę wybitnego polskiego skrzypka, kompozytora i pedagoga.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eAwers monety: \u003cbr\u003e\nWizerunek orła ustalony dla godła Rzeczypospolitej Polskiej, po bokach orła oznaczenie roku emisji: 20-01, pod orłem napis: ZŁ 2 ZŁ, w otoku napis: RZECZPOSPOLITA POLSKA poprzedzony oraz zakończony sześcioma perełkami. Pod lewą łapą orła znak mennicy: MW.\u003c\/p\u003e\n\n\n \n\n\n\u003cp\u003eRewers monety:\u003c\/p\u003e \n\n\u003cp\u003eWizerunek Henryka Wieniawskiego. Z lewej strony napis: HENRYK \/ WIENIAWSKI \/ 1835-1880 na tle zarysu skrzypiec i pulpitu skrzypcowego.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eProjektant awersu monety: Ewa Tyc-Karpińska\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eProjektant rewersu monety: Robert Kotowicz\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eNa boku ośmiokrotnie powtórzony napis: NBP, co drugi odwrócony o 180 stopni, rozdzielony gwiazdkami.\u003c\/p\u003e\n\n\n\u003cp\u003eHenryk Wieniawski\u003cbr\u003e\n(ur.\u003cbr\u003e\n 10 lipca 1835 w Lublinie, zm. 31 marca 1880 w Moskwie) – polski skrzypek, kompozytor i pedagog pochodzenia żydowskiego.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\n\u003cp\u003eŻycie\u003c\/p\u003e \n\n\n\u003cp\u003eDziadek Wieniawskiego był cyrulikiem Herszkiem Mejerem Helmanem z lubelskiego żydowskiego przedmieścia Wieniawa. Ojciec – Wolf Helman (Tobias Pietruszka) zmienił nazwisko na Tadeusz Wieniawski, żeby się wkomponować w polskie otoczenie. Przed otrzymaniem dyplomu lekarskiego, ochrzcił się. Ze związku dr Wieniawskiego i córki żydowskiego lekarza z Warszawy dr Józefa Wolffa – Reginy (była siostrą zamieszkałego w Paryżu pianisty i kompozytora Edwarda Wolffa) przyszedł na świat geniusz skrzypiec.\u003c\/p\u003e\n\n\n\u003cp\u003eDom Wieniawskich był prawdziwym lubelskim salonem. Odwiedzali go wybitni artyści, tu odbywały się koncerty, spotkania literackie i dyskusje. Zaważyło to nie tylko na późniejszej drodze życiowej Henryka Wieniawskiego, ale także dwóch jego braci, z których starszy, Julian, został pisarzem i publicystą, natomiast młodszy, Józef, poświęcił się karierze pianistycznej.\u003c\/p\u003e\n\n\n\u003cp\u003ePierwszą nauczycielką Henryka była jego matka, potem zaś uczył się u Jana Hornziela, skrzypka Teatru Wielkiego w Warszawie i Stanisława Serwaczyńskiego, solisty i koncertmistrza Opery Budapeszteńskiej. W 1843, mając osiem lat, wyjechał do Paryża, gdzie studiował pod kierunkiem Lamberta-Josepha Massarta w Konserwatorium Paryskim. Konserwatorium ukończył jako 11-letni chłopiec w 1846 z I nagrodą i złotym medalem. Po studiach kontynuował przez 2 lata naukę u Massarta. Później – przez 2 miesiące – koncertował w Petersburgu, w krajach nadbałtyckich i Warszawie. W 1849 udał się ponownie do Paryża do Konserwatorium, gdzie w klasie Hipolita Colleta podjął studia kompozycji, które ukończył z wyróżnieniem w następnym roku.\u003c\/p\u003e\n\n\n\u003cp\u003eW 1850 rozpoczął, wraz z bratem Józefem, działalność koncertową, występując początkowo we wszystkich większych miastach carskiego imperium, następnie w wielu krajach europejskich, wszędzie wzbudzając nieopisany entuzjazm. Współpracę z bratem zakończył w 1855. Po wielu dalszych sukcesach przyjął w 1860 funkcję pierwszego skrzypka dworu carskiego i solisty Rosyjskiego Towarzystwa Muzycznego. Równocześnie uczył gry na skrzypcach w tzw. klasach muzycznych Towarzystwa, przekształconych w 1862 w konserwatorium. Tu swoją kilkuletnią owocną działalnością pedagogiczną stworzył zalążek petersburskiej szkoły skrzypcowej, rozwiniętej przez Leopolda Auera we wspaniałą szkołę rosyjską. Każdego roku przez 3-4 miesiące koncertował w innych krajach Europy, głównie modnych kurortach.\u003c\/p\u003e\n\n\n\u003cp\u003eW 1872, po 12 latach opuścił Rosję i udał się z Antonim Rubinsteinem na wielkie tournée koncertowe po Stanach Zjednoczonych. W ciągu 8 miesięcy artyści dali 215 koncertów. Wieniawski pozostał w Ameryce do 1874, koncertując ze słynną śpiewaczką Pauliną Luccą. Po powrocie do Europy w 1874 podjął pracę pedagogiczną w konserwatorium w Brukseli, jako następca chorego Henriego Vieuxtempsa i kontynuował ją do września 1877 (wśród jego prywatnych uczniów był Eugène Ysaÿe). Wskutek nasilających się dolegliwości serca i nadmiernej otyłości w ostatnich latach życia koncertował na siedząco. Zmarł w Moskwie. Pochowany został w Warszawie. W manifestacyjnym pogrzebie uczestniczyło 40 tysięcy osób.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eOd 1935 roku odbywa się co 5 lat (z wyjątkiem okresu okupacji) Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy im. Henryka Wieniawskiego, przeznaczony dla skrzypków do 30 roku życia. Pierwszy konkurs odbył się z inicjatywy Adama Wieniawskiego, bratanka słynnego skrzypka, w Warszawie. Drugi konkurs miał miejsce dopiero w 1952 r. w Poznaniu, gdzie do dziś odbywają się kolejne jego edycje.\u003c\/p\u003e\n\n\n\n\u003cp\u003eMuzyka\u003c\/p\u003e \n\n\n\u003cp\u003eWieniawski ceniony był nie tylko jako wirtuoz dysponujący fenomenalną techniką, ale także jako wielki liryk. W relacjach często opisywano go jako \"poetę skrzypiec”. Był ostatnim wirtuozem skrzypiec, który przeszedł do historii muzyki również jako kompozytor. W jego utworach obecne są oba te przymioty: brawurowa wirtuozeria oraz liryzm. Komponować zaczął jako \"cudowne dziecko\". W późniejszych latach tworzył na własne potrzeby, niekiedy publikując swoje utwory.\u003c\/p\u003e\n\n\n\u003cp\u003eDzięki Wieniawskiemu do europejskiej literatury skrzypcowej wszedł polonez. Wśród kilku takich utworów dwa znalazły stałe miejsce w repertuarze: Polonez D-dur op. 4 i Polonez A-dur op. 21. Wieniawski stylizował też mazurki. Najpopularniejsze są wśród nich dwa opublikowane jako op. 19 z podtytułem \"mazurki charakterystyczne\": żywiołowy Obertas i Dudziarz, wyraźnie naśladujący charakterystyczne, dudziarskie kwinty. Wiele miniatur, głównie powstałych na początku lat pięćdziesiątych, było jednak zaledwie typowymi, salonowymi utworami - sentymentalnymi, albo popisowymi, nierzadko wykorzystującymi popularne rytmy taneczne.\u003c\/p\u003e\n\n\n\u003cp\u003eNajwiększą popularność zyskał Koncert skrzypcowy d-moll op. 22. Po koncertach Paganiniego jest to najczęściej nagrywany i wykonywany dziś koncert skrzypcowy napisany przez wirtuoza. Pomysł utworu narodził się zimą 1855 roku, zrealizowany został jednak dopiero po upływie siedmiu lat. Wcześniejszy Koncert skrzypcowy fis-moll, skomponowany przez osiemnastolatka, jest mniej interesujący, gdyż stanowi przede wszystkim popis technicznej brawury. Reakcje pierwszy słuchaczy były jednak odwrotne: Koncert fis-moll obudził entuzjazm pd razu słuchaczy, Koncert d-moll - musiał poczekać na uznanie.\u003c\/p\u003e\n\n\n\u003cp\u003eSpośród dzieł typowo wirtuozowskich najczęściej wykonuje się dzisiaj Scherzo-tarantelę oraz wariacje i fantazje na obce, powszechnie znane tematy. W tej grupie utworów największą popularność zyskała Fantazja faustowska skomponowana sześć lat po premierze opery Charles Gounoda. Melodie z opery Faust opracowywało wielu skrzypków (m.in. Vieuxtemps, Alard, Sarasate), lecz dzisiaj grywa się przede wszystkim utwór Wieniawskiego. Liryzm w twórczości Wieniawskiego uosabia Legenda, wykonywana nie tylko w oryginalnej wersji na skrzypce z orkiestrą, ale jeszcze częściej z fortepianem, skomponowana podobno jako wyznanie miłości do Izabeli Hampton, przyszłej żony artysty.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eźródło: NBP \/ Mennica Polska \/ Wikipedia\u003c\/p\u003e","brand":"Monety Online","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":56831543542086,"sku":null,"price":140.0,"currency_code":"PLN","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1009\/4205\/3702\/files\/993.jpg?v=1782071501","url":"https:\/\/monetyonline.shop\/products\/2-zl-xii-miedzynarodowy-konkurs-im-henryka-wieniawskiego-2001","provider":"Monety Online","version":"1.0","type":"link"}