10 zł, UW Uniwesytet Warszawski, 200. rocznica utworzenia Uniwersytetu Warszawskiego, 2016

Producent: NBP - srebrne monety

ID: 3135

Stan zachowania monety: I
(menniczy)

Emitent: Narodowy Bank Polski

Nominał: 10
zł

Srebro: Ag
925

Stempel:
lustrzany

Średnica:
32,00 mm

Waga: 14,14 g

Rant: gładki

Wielkość emisji: 20 000 szt.

Cena
emisyjna NBP: 110 zł

Data emisji monety: 25.02.2016
r.

Projektant: Dominika
Karpińska-Kopiec

W
zestawie: srebrna
moneta w kapsule ochronnej, kaszerowane pudełko, folder
emisyjny

Srebrna moneta
kolekcjonerska o nominale 10 zł, wybita z okazji 200 rocznicy
utworzenia Uniwersytetu Warszawskiego.

Rewers: monety srebrnej przedstawia wejście do
hallu katalogowego Biblioteki Uniwersyteckiej przy ul. Dobrej. Po
prawej stronie znajduje się otwarta
księga wieńcząca wejście do gmachu z łacińską sentencją HINC
OMNIA, po lewej – godło Uniwersytetu.

Awers: Na awersie widnieje logotyp obchodów
dwusetlecia Uniwersytetu wraz z przewodnim hasłem jubileuszu: „Dwa stulecia / Dobry początek”.

200. rocznica
utworzenia Uniwersytetu Warszawskiego

Uniwersytet
Warszawski obchodzi w 2016 r.
jubileusz 200-lecia. Utworzony 19 listopada 1816 r. aktem
erekcyjnym cara Rosji i króla Polski, Aleksandra I, rozpoczął swoją
działalność w 1818 r., pod nazwą
Królewski Warszawski Uniwersytet. Kierowała nim Rada Ogólna, na
której czele stał Stanisław Staszic. Godłem uczelni był orzeł biały w
koronie, z rozwiniętymi skrzydłami, trzymający w szponach gałązkę
wawrzynu i palmy, otoczony pięcioma gwiazdami, których liczba
odpowiadała liczbie utworzonych wydziałów: Prawa, Lekarskiego,
Filozoficznego, Teologicznego oraz Nauk i Sztuk Pięknych. Po
upadku powstania listopadowego uczelnię zamknięto, a cenne zbiory
wywieziono do Petersburga.

Dzięki staraniom
Aleksandra Wielkopolskiego w 1862 r. uniwersytet reaktywowano pod nazwą
Szkoły Głównej, która funkcjonowała jedynie do 1869 r. W jej miejsce
powstał Uniwersytet Cesarski, z wykładowym językiem rosyjskim, od 1905
r. powszechnie bojkotowany przez Polaków.

W 1915 r. reaktywowano
polskojęzyczny Uniwersytet Warszawski, a studia po raz pierwszy mogły
podjąć kobiety. W międzywojniu UW stał się największą polską uczelnią z
ponad 250 nauczycielami akademickimi i 10 000 studentów. Wkrótce po
zajęciu stolicy przez Niemców w 1939 r. uczelnia została zamknięta. W czasie okupacji działał uniwersytet
podziemny, w którego zajęciach w 1944 r. brało udział niemal 300
pracowników i ponad 3000 studentów. Podczas powstania warszawskiego
teren Uniwersytetu był miejscem walk powstańców ze zgrupowania
„Krybar”; po upadku powstania, w którym poległo wielu pracowników i
studentów UW, budynki, wyposażenie i zbiory zostały w większości
zniszczone.

Uniwersytet wznowił działalność w 1945 r. Ważnym
wydarzeniem w jego powojennej historii, znanym szerzej jako Marzec 1968, były strajki i
manifestacje studentów nastawionych krytycznie do ustroju, które
zostały stłumione przez milicję.

W rezultacie uczelnia straciła
wielu cennych pracowników i studentów zmuszonych przez władze PRL do
emigracji. UW i jego absolwenci w
istotny sposób przyczynili się do odzyskania przez Polskę wolności i
niepodległości po 1989 r.

Na Uniwersytecie studiowało 5 późniejszych
noblistów. Obecnie na uczelni kształci się ponad 48 000
studentów i doktorantów oraz pracuje 3500 pracowników naukowych, którzy
realizują największą liczbę grantów badawczych w Polsce. Uczelnia
prowadzi badania we wszystkich dyscyplinach nauk humanistycznych,
społecznych, ścisłych i przyrodniczych.

Prof. dr hab.
Aleksander Bursche